JJ ခရီးသည္တင္ယာဥ္ လမ္းေခ်ာ္ တိမ္းေမွာက္

ေဂ်ေဂ် ခရီးသည္တင္ယာဥ္ လမ္းေခ်ာ္ တိမ္းေမွာက္၍ ခရီးသည္အခ်ိဳ႕ ဒဏ္ရာရ

 ေနျပည္ေတာ္ ၾသဂုတ္ ၂၀

 ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္း မိုင္တိုင္၂၂၁ အလြန္တြင္ ယေန႔မြန္းလြဲပိုင္းက ေဂ်ေဂ် ခရီးသည္တင္မွန္လုံ ယာဥ္တိမ္းေမွာက္မႈ ျဖစ္ပြားရာ ႏိုင္ငံျခားသားသုံးဦး အပါအဝင္ ခရီးသည္ အခ်ိဳ႕ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ျဖစ္စဥ္မွာ ဥတၱရသီရိၿမိဳ႕နယ္ ပန္းတင္ အျမန္လမ္း ရဲစခန္းအပိုင္ ရန္ကုန္- မႏၲေလး အျမန္လမ္း မိုင္တိုင္အမွတ္ (၂၂၁/ ၁) ႏွင့္ (၂၂၁/၂) အၾကားတြင္ ယေန႔ မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ္က ေနျပည္ေတာ္မွ မႏၲေလးသို႔ ယာဥ္ေမာင္း တင္လင္းေအာင္ (၃၅ ႏွစ္) ေမာင္းႏွင္လာသည့္ ေဂ်ေဂ် ခရီးသည္တင္ မွန္လုံယာဥ္သည္ မိုး႐ြာသြန္းမႈေၾကာင့္ လမ္းေခ်ာ္ၿပီး အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ လမ္းလယ္ကၽြန္း ဘာရီယာတုံးမ်ားကို တိုက္ကာ တစ္ဖက္ ယာဥ္ေၾကာသို႔ ေရာက္ရွိ တိမ္းေမွာက္ခဲ့သျဖင့္ ယာဥ္ေပၚပါရွိသူ အမ်ိဳးသား ၁၈ ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ၁၁ ဦး စုစုေပါင္း ၂၉ ဦးအနက္ အမ်ိဳးသား ၁၂ ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ငါးဦး စုစုေပါင္း၁၇ ဦး ဒဏ္ရာရရွိ (အားလုံး မစိုးရိမ္ရ) ခဲ့သည္။ ဒဏ္ရာ ရရွိသူမ်ားထဲတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသား ႏွစ္ဦး၊ ဩစေၾတးလ် ႏိုင္ငံသား တစ္ဦး ပါဝင္သည္။

"ဥ ဥတဲ႔ သေဘာၤသီး"

 “ဥ ဥတဲ့ သေဘၤာသီး”
ဒီေန႕ ရံုးေရာက္ေတာ့ အလုပ္ကလည္းမ်ား…..ေခါင္းစားတဲ့လူကလည္းေပါ….ရာသီဥတုကလည္း ပူလိုက္ေအးလိုက္
ႏွင့္ဆိုေတာ့..ကိုယ္ခႏၶာႀကီးက ပြလိုက္ က်ဳံ႕လိုက္ျဖစ္ေနသေရာင္ပါဘဲ….….အလုပ္မ်ားၿပီး…ဘာလုပ္လို႕ ဘာကိုင္ရ
မယ္…ဘယ္က ဘာစလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို…ခ်ီတုန္ခ်တုန္..တံုတံုယင္ယင္ျဖစ္ေနတုန္း…...အစ္ကိုျဖစ္သူ ေရာသမ
အစ္ကိုႀကီးဆီကေန….whatsapp message တစ္ခုဝင္လာေတာ့တာဘဲ…......အမေလး ေလးေလး!!! ေယာင္
ၿပီးသြားေျဖမိရင္ေတာ့….အလုပ္ဘဲလုပ္ရမလား……ဒင္းကိုဘဲေျဖေနရမလားးးဘဲ…... သူက တခါတခါ အလိုက္ကို
မသိတတ္ဘူး….မရမက အတင္းခ်တ္ေတာ့တာဘဲ…..…မက္ဆစ္ဂ်္ဝင္သံေတြၾကားရင္ မွန္ေနေဂ်ာင္ၿဂီးဂ…မ်က္မွန္
ဂိုင္မဲၿဂီးဂို ပင့္ေက်ာ္ေက်ာ္ၿပီး လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနဒတ္တယ္……သတိေပးဒဲ့ သေဘာေပါ့….ညည္းေကာင္းေဂါင္းေန.
အလုပ္ဆက္လုပ္ပါ…ဆိုဒဲ့သေဘာေပါ့….. က်မလည္း….မွန္ေနေဂ်ာင္ၿဂီးဂို ေက်းဇူးတင္ရမလိုျဖစ္ေနၿပီေပါ့….သူက
ေဂ်ာင္ထဲကေန မွန္လိုထိုင္ၾကည့္ေနတတ္ေတာ့…….မွန္ေနေဂ်ာင္ၾကီးေပါ့…... ဒီေနေတာ့ မွန္ေနေဂ်ာင္ၿဂီး မရွိေတာ့
အစ္ကိုႀကီး ကိုျပန္ေျဖလိုက္မိတယ္…….ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ မလြတ္တမ္း…..မနားတမ္း သူရႊီးေနတာေတြကို ၿပံဳးစိ
စိႏွင့္ ဖတ္ရင္း…..အိမ္ျပန္ဘို႕အခ်ိန္တန္ေတာ့…အစ္မျဖစ္သူႏွင့္ ေပးခ်တ္ထားၿပီး.…ဖိုင္ေတြကို သိမ္းလိုက္ရပါေတာ့
တယ္……
           အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့…အနားယူၿပီး…စားစရာတစ္ခုခု ခ်က္ဖို႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲကို ေရာက္သြားတယ္….ဗိုက္
ကလည္းစာေနေတာ့…လက္လွမ္းမွီရာ ဟိုနဲနဲ ဒီနဲနဲ ယူၿပီး ပါးစပ္ထဲ ေကာက္ထည့္ဝါးရင္းးး သံဇလံုထဲထည့္ထားတဲ့
သေဘၤာသီး အစိမ္းခပ္ဝဝၿဂီးကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္…….ဒါႏွင့္ ဟန္က်ဒါဘဲ…ငါသေဘၤာသီးသုပ္ သုပ္စားဦးမွ ဆိုၿပီး
အံဆြဲထဲ ထည့္ထားတဲ့ ဓါးကိုယူၿပီး စဥ္းႏွီးတံုးေပၚတင္ထားလိုက္တယ္…..သေဘၤာသီးၿဂီးဂီုမေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး
ေလးဒါဘဲ……မႏိုင့္တႏိုင္မၿပီး သေဘၤာသီးရဲ႕ ေဂါင္းဗိုင္း( အညာရွိဒဲ့ဘက္) ကို ဒါးႏွင့္ အားယူၿပီးျဖတ္လိုက္ပါတယ္..
အဲ့လိုျဖတ္လိုက္ေတာ့…..အတြင္းဘက္က အေစ့ေတြ ထြက္မလာဘဲ အေခါင္းေလးျဖစ္ေနတယ္..အေခါင္းေပါက္ကို
ခ်ဲ႕လိုက္ေတာ့……..အမေလးးးးးေလးေလးးးးး က်မရဲ႕ဦးေခါင္းဟာ အိုးထိန္းဇက္ၿဂီး လည္သလို လည္ပတ္သြားေတာ့
ဒါဘဲ…..အသက္ရွဴတာရပ္လုမတတ္ပါဘဲ…ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္ကုန္တာပါဘဲ...…ဒီၾကားထဲ မ်က္ခံုး
ေတြလႈပ္ကုန္သလားဘဲ…ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာမွင္ေသေသျဖစ္သြားမိပါတယ္…...သေဘၤာသီးအစိမ္းၿဂီးထဲက ၾကက္
ဥအရြယ္ေလာက္ႀကီးဒဲ့ “ဥၿဂီး”ေဒြ ကိုေတြ႕လိုက္ရပါေတာ့ဒယ္…..

ႏြားေက်ာင္းသားႏွင့္ညားတဲ႔ ႏြားမပ် ဳိ

    လူျဖစ္သြားတဲ့ ႏြားမပ်ိဳ
အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္စိုး ပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ ေရးသားတင္ဆက္ထားပါတယ္။ ပံုျပင္ေလး ျဖစ္လာ
ဘို႕အတြက္ ဇာတ္အိမ္ေလးကို ေရာသမ အစ္ကိုႀကီးကေပးထားပါတယ္။ ေမာင္စိုး တစ္ေယာက္ ဇာတ္အိမ္ထဲက ဇာတ္
ေလွကားေလးေပၚတက္ၿပီး ဇာတ္အေပၚထပ္ကိုေရာက္သြားပါတယ္။ ဇာတ္အေပၚထပ္က ဇာတ္အခန္းႀကီးထဲဝင္ၿပီးေတာ့
ဇာတ္တံခါးေလးကို ဖြင့္ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဇာတ္ဝရန္ဒါဘက္ထြက္ၿပီး ဇာတ္ကလထိုင္ ေပၚအသာေလး ဟန္ပါပါထိုင္ၿပီး
ဇာတ္ပရိသတ္ႀကီးကို ဇာတ္ေၾကာင္းေလး တင္ဆက္ပါရေစ……..ဇာတ္အေၾကာင္း ပဏာမခ်ီရတာကိုက….ဟူးးးးးးးးးး
ေမာလိုက္တာ ….အဟြတ္ အဟြတ္…ဖြတ္…အဟီးဟီဟီး… ေစာရီးပါ… မေတာ္ ေလေခ်ာ္ ခ်စ္ပရိတ္ေဖာ္တို႕ေရ…….
ဟိုးးးးးးး လြန္ေလၿပီးေသာ…..ဟိုးးးးးးး ကုန္လြန္ၿပီးေသာ မေန႕ကေပါ့… ဟိုးးးးးႏိုင္ငံၿဂီး တစ္ႏိုင္ငံမွာ ေတာၿဂီး တစ္ေဒါရွိ
ဒယ္ဒဲ့….အဲဒိေတာၿဂီးဂို ေတာၿဂီး ျမက္မဲလို႕ ေခၚပါသဒဲ့……အဲ့ဒီေတာၿဂီးရဲ႕ အနီးအနားမွာ ဟိုဒင္းရြာၿဂီးဆိုတာ ရွိပါသဒဲ့
အဲဒိ ဟိုဒင္းရြာမွာ…..ကိုဟဝွါဆိုတဲ့ ႏြားေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ရွိသဒဲ့….. သူဂ ႏြားေတြကို ေတာနားက ဇဂ်က္ေျမ
မွာ သြားေက်ာင္းပါဒယ္ဒဲ့…. သူ႕ရဲ႕ ႏြားေတြထဲမွာ… သိပ္လွတဲ့ ႏြားမဒန္းေလး တစ္ေကာင္လည္းရွိသဒဲ့… ႏြားသိုးၿဂီးေဒြဂ
အဲ့ဒိႏြားမဒန္းမေလးကို ျမင္ၿပီး ပါးစပ္မွာ အျမႈပ္တစီစီထေအာင္ ငန္းငန္းတက္မတ စိတ္ဝင္စားၾကပါသဒဲ့….ဒါေပမဲ့ ႏြားမ
ေလးက သူ႕အနားဂို ႏြားသိုးေဇာ္နံေနတဲ့ ဘယ္ႏြားဂိုမွ အကပ္မခံဘူးဒဲ့…..သူက သိပ္အသန္႕ႀကိဳက္တာဒဲ့….ဒါေၾကာင့္သူ႕
အမည္ဂို…. “ေဖြးလက္ျဖဴစင္” လို႕ မည့္ေခၚသဒဲ့…… အဲ….အင္းးး…အဲဒါႏွင့္…. မေန႕က အစာစားဖို႕ ဇဂ်က္မွာ လြတ္
ထားတဲ့အခါမွာ….ေဖြးလက္က ေျပးထြက္ၿပီး ေတာထဲဝင္သြားသဒဲ့…..ႏြားေက်ာင္းသားကိုဟဝွါက…ေဖြးလက္ကိုလွမ္း
ၾကည့္ေနတယ္ဒဲ့….ေပ်ာက္သြားမွာစိုးလို႕ေပါ့……အဲ့ဒါႏွင့္ ……ရုတ္တရက္ ျမက္စားေနတဲ့ ေဖြးလက္ဟာ…ႏြားအသြင္
ကေန…ရုတ္ခ်ည္း လူ႕အသြင္ေျပာင္းသြားပါသဒဲ့…ဘာအပင္ကိုစားမိလိုက္တယ္ ဆိုဒါမသိလိုက္ပါဘူးဒဲ့..ကိုဟဝွါလည္း
အန္….အင္…..အိုးးးးးးးးးး……အဲ…အဲ……ဟာာာာာ..…ဆိုျဖစ္ေနၿပီး.သူ႔ရဲ႕ ပါးစပ္ၿဂီးဟာ..အေဟာင္းသားျဖစ္ၿပီး..ပါး
စပ္ထဲ ဝါးေနတဲ့ ဖရဲသီးေစ့ တေစ့ဟာလည္း ေျမျဗင္ေဗၚဂို အသံက်ယ္ေလာင္ဇြာႏွင့္ က်သြားသဒဲ့…. အဲ့ဒိဖရဲေဇ့က်သံ
ကိုၾကားၿပီး…ျမက္ဖုတ္ေပၚမွာ ႏြားေတြသန္႕စင္ခန္းဝင္ၿပီး….ခ်သြားဒဲ့ ဟိုဒင္းအပံု….ေျမၾသဇာပံုေပၚမွာ နားေနတဲ့ ယင္
တစ္အုပ္လည္း..အေရးေပၚ အေျခအေန ေက်ညာၿပီး ထြက္ေျပးသြားျဂသဒဲ့… အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ ေတာဇပ္ထိုင္ၿဗီး ခြါ
သဲဆိုးေဆး ဆိုးေနတဲ့ ဆင္မၿဂီး တစ္ေဂါင္ဟာလည္း…. လန္႕ျဖန္႕ၿပီး အနီးမွာရွိတဲ့ ခ်ံဳထဲမွာ ဝင္ေအာင္းေနပါသဒဲ့...အဲ့ဒါ
ႏွင့္ ဇဂါးဂို ေရွ႕ျပန္ဆက္ရရင္ေဒါ့….ေဖြးလက္ဟာ ေပးရက္စရာမရွိေအာင္ လွပလြန္းသဒဲ့….သူဟာ ႏ်ဴးဇီလန္က ႏို႕ဇားႏြား
မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ အတြက္ အသားအရည္…ကိုယ္လံုးကိုယ္ေဗာက္ ကစေျပာဇရာမရွိေအာင္လွပတဲ့ ႏြားမဒန္းေလးဆိုေဒါ့…လူ႕အ
သြင္ေျပာင္းလာတဲ့အခါ…အသားက ပန္းေရာင္..ဇဗင္က ညိဳေမွာင္ေမွာင္…ေျခဒံက ေျဖာင့္ေျဖာင့္..လည္ဒိုင္ဂ ေက်ာ့ရွင္း
မ်က္လံုးဂ ဝိုင္းက်ယ္က်ယ္…အၾကည့္ဂ ရႊန္းရႊန္း…..အထိက ႏုေႏွာင္း…လက္တံက…သြယ္သြယ္..ႏွာဒံက ေျဖာင့္စင္း..
အသံဂ စြဲနစ္…အေရွ႕ၾကည့္လည္း..ၿဖီးၿဖီး…အေနာက္ၾကည့္လည္းၿဖီးၿဖီးၿဂီး…ဆိုေဒါ့….ကိုဟဝွါ့ခမ်ာ…ႏြားျဗာၿဂီးေအာက္
သြားမရွိသလိုျဖစ္သြားသဒဲ့….သူဘယ္လိုျဖစ္သြားမယ္ဆိုဒါဂို…စာရႈသူ ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ား....သိရွိခံဇားနားလည္ႏိုင္
မယ္လို႕ ထင္ပါဒယ္……(Nose box လို႕လည္း မထင္လိုက္ပါႏွင့္လို႕…..အႏုပညာေျမာက္ေအာင္ ေရးျပရတာပါခင္ဗ်ာ)..
ေဖြးလက္လည္း ေတြးရက္စရာမိရွိေအာင္….ေျပာင္းလဲသြားျခင္းခံရေဒါ့….ေတြးရွက္စရာျဖစ္လာတာႏွင့္….အနီးမွာရွိတဲ့
ပိန္းရြက္ေတြဂို….အျမန္ခ်ိဳးၿပီး…ကိုယ္ပတ္လည္မွာ..သီပတ္ထားလိုက္ရတယ္ဒဲ့….
    အဲဒါႏွင့္….ကိုယ္ဟဝွါလည္း ….ေဖြးလက္ဆီသြားၿပီး..သူ႕ေခါင္းမွာေပါင္းထားတဲ့…ပုဆိုးကိုလက္ေနာက္ျပန္ထားၿပီး
ၿခံဳေပးလိုက္သဒဲ့….သူ႕အက်ႌကို ခၽြတ္ၿပီး…ေဖြးလက္ကို..ေပးလိုက္သဒဲ့…ေဖြးလက္က..ေက်းဇူးကမၻာ ကိုဟဝွါလို႕ ေျပာ
လိုက္ေတာ့…ေၾသာ္…မင္းဂ ဇဂါးလဲ ေျပာဒတ္သဂိုး ဆိုၿပီး….ေခါင္းတၿငိမ္ၿငိမ့္ႏွင့္ သေဘာက်ေနပါသဒဲ့…ဒါႏွင့္ သူဒို႕ႏွစ္
ေယာက္လည္း….ဇဂါးလက္ဆံုက်သြားတယ္ဒဲ့….အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့….
ဇာတ္လမ္းကစတာဘဲ…..ေဖြးလက္ေနဘို႕…အတြက္ ႏြားတင္းဂုပ္မွာ..ေနလို႕မွ မရေတာ့ဒါ…သမံတလင္းေပၚ ေကာက္
ရိုးခင္းၿပီး ႏြားအိပ္ယာေပၚ စက္ေတာ္ဘယ္လိုေခၚႏိုင့္ပါ့မလည္း…. ဒါေၾကာင့္ ေဖြးလက္က…...ကၽြန္မ…ႏြားတင္းဂုပ္မွာ
ႏြားဒဂါေဒြေနသလို ေနလို႕မရေတာ့ဘူးရွင့္….ေသးေဇာ္က..ေဟာင္…ဝမ္းေဇာ္ဂ…ဆိုး….ျခင္ေဂါင္ကႏွက္…ဂ်ဗိုးကထိုး
အဲသလိုေနရာမ်ိဳးမွာ….မေနရဲေဗါင္ေတာ္ဟု..ေျပာသဒဲ့…..အဲ့ဒိေဒါ့ ရွင္ဆီမွာဘဲ..…ကၽြန္မဂို..ထားခြင့္ျပဳရမယ္လို႕ ေျပာ
ပါသဒဲ့…
အလိုပါဒဲ့…ကိုဟဝွါလည္း..အပ်ိဳကညာရဲ႕..ဇဂါးေတြကို..ပီတိေသာမနႆပြားၿဗီး..ဟုတ္ကဲ့ဗါ..ဟုတ္..ဟုတ္..ဆိုၿပီး တ
ဟုတ္ထဲ ဟုတ္ေနပါသဒဲ့…..အဲ့လိုႏွင့္….တမိုးေအာက္မွာအတူေနျဂဗါသဒဲ့…….ဘလူးစည္း…လူ႕စည္းခြဲၿဗီး...သစၥာရွိဇြာေနပါသဒဲ့..
အေနၾကာေဒါ့လည္း…အေျဖရွာဇရာေဒြဂလည္းမ်ားလာတတ္ေလေတာ့…..သံေယာဇဥ္ဆိုဒဲ့..ပေဟဠိၿဂီးကို..အေျဖထုတ္
ဖို႕ ႏွစ္ဦးသား တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျဂသဒဲ့….အဲဒါႏွင့္…မခူးဂင္ဂ..ညြတ္….မဆြတ္ခင္ဂ..ေကြး…မလွမ္းခင္ဂ ကမ္း… မေတာင္း
ခင္ဂ…ေပး.. မေမးခင္က..ေခါင္းၿငိမ့္….မေခၚမွီက..အိမ္ေပၚေရာက္…မေကၽြးမွီဂ…ပါးစပ္ျပင္……မတိုက္မွီဂ..ေသာက္ရန္
ျပင္..အစရွိေသာ …အက်င့္ေဂါင္းေလမ်ားႏွင့္ ျပည့္ဝေနတဲ့….ကိုဟဝွါက …အိမ္ေဒါင္ျပဳရန္…ကမ္းလွမ္းလိုက္ပါသဒဲ့…….
ႏြားဘဝက ကိုဟဝွါ ႏွက္လို႕ ထိပ္ကြက္မွာ ထင္ေနတဲ့အမာရြတ္ကိုေတြ႕တိုင္း…စိတ္တိုေနတဲ့..ေဖြးလက္ဟာ..ဒါဟာ ငါ့အ
တြက္အကြက္ေကာင္းဘဲ… ဒီလူက အႏွက္ၾကမ္းတယ္..သူ႕ဂို..ခ်စ္ေပမယ္လို႕..လက္စားေဒါ့ ေခ်ဂ်င္ေသးဒယ္…လို႕ေတြးပါ
သဒဲ့…. ကိုဟဝွါက ေဖြးလက္ရဲ႕ ဘာဆႏၵကိုမဆို..ျဖည့္ေပးဘို႕ အသင့္ရွိပါတယ္လို႕ဆိုေဒါ့….ေဖြးလက္က….ရွင္တလတိတိ
ကၽြန္မရိုက္တာကို ခံရမယ္…ေန႕ဒိုင္း ဆယ္ဂ်က္ အရိုက္ခံရမယ္…အဲ့လိုခံႏိုင္မယ္ဆိုရင္..ရွင့္ဂို လက္ထပ္မယ္လို႕..ေျပာသ
ဒဲ့….ေမာင္ဟဝွါက…ဘာေၾကာင့္ရိုက္ခ်င္ရတာလည္း..စေနဒါလားလို႕ေမးေဒါ့ …ကၽြန္မရွင့္ဂိုစေနတာ မဟုတ္ဘူး…ရွင္ႏွက္
လို႕..ကၽြန္မ ငယ္ထိပ္ေပါက္သြားတာ မွတ္မိလား…အဲ့ဒါအတြက္ ကၽြန္မလက္စားေခ်မယ္လို႕.. က်ိန္ဆိုထားလို႕ပါ..လို႕ဆို
သဒဲ့….ကိုဟဝွါလည္း…လက္သင့္ခံလိုက္တယ္….ပထမရက္ေတြေတာ့..ေတာ္ေတာ္နာနာရိုက္တာေပါ့….ေနာက္ေတာ့
လည္း…..က်မ္းေက်ဝတ္ကုန္….ဆိုသလို တို႕ရံုတင္တို႕ေတာ့တာေပါ့…..အေသမႏွက္ေတာ့ဘူး..…ဒါႏွင့္သူတို႕ႏွစ္ေယာက္
လည္း လက္ထပ္ၿပီး….အတူေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ျဂသဒဲ့…… ေဖြးလက္က…ႏြားဝသီပါေနေလေဒါ့..ျမက္ပင္ႏုႏုေလးေတြကို
ဟင္းခ်ိဳခ်က္ေသာက္သဒဲ့…..ပါးစပ္ကလည္း စၿမံဳ႕ျပန္သလိုတခုခုဝါးေနရမွ…ေက်နပ္သဒဲ့…ဒါေၾကာင့္သူ႕ဂို ႏြယ္ခ်ိဳ ေတာင့္
ေလးေတြ ေပးဝါးထားရသဒဲ့……သူဒိုႏွစ္ဦးလည္း..သိပ္ကိုေပ်ာ္ေနျဂသဒဲ့….
သူဒို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မနာလို သဝန္တိုေနဒဲ့….ျမက္ရိတ္သမ… မဟိုဒင္း ဆိုဒါရွိျပန္သဒဲ့…..အဲဒိမဟိုဒင္းဂ…သိပ္ဆိုးသဒဲ့..
တေန႕ၾကေဒါ့…မဟိုဒင္းဂ…ကိုဟဝွါတို႕လင္မယားကို….သတ္ဖို႕ႀကံေနသဒဲ့…..ဒါႏွင့္ ျမက္ရိတ္ထြက္သြားတဲ့ မဟိုဒင္းဟာ
ဘာျမက္ပင္ဂို ကိုင္မိဒယ္မသိဘူး…ႏြားမႀကီးအသြင္ကို ေျပာင္းလဲသြားသဒဲ့…..ရြာသားေတြလည္း သူတို႕မ်က္စိေရွ႕မွာ အဲ့
ဂလိုျဖစ္သြားဒါ ေတြ႕ရေဒါ့ အံ့လည္းၾသ..ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ၾကဒါေပါ့…. အတိုဂ်ဳပ္ေျပာရရင္…အဲ့ဒိ မဟိုဒင္းဂ လူ႕
ဝသီပါေနေလေဒါ့ …..ျမက္ဆိုလံုးဝမစားဘူးဒဲ့…..တင္းကုပ္မွာ..လံုးဝမအိပ္ဘူးဒဲ့….အိပ္ယာႏွင့္..ေစာင္ႏွင့္..အိပ္သဒဲ့….
သူလည္း…ဒီႏြားဘဝႏွင့္ ဒုကၡကို ေတာ္ေတာ္ခံစားရေလေဒါ့..သူ႕အျပစ္ကိုသူ..သိၿပီးေနာင္ဒရ..ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ကတယ္ဒဲ့..
ေဖြးလက္တို႕ လင္မယားေရွ႕မွာ မ်က္ေရ စီးၾကေနတဲ့ ႏြားမၿဂီးဂို ၾကည့္ၿပီး..ေဖြးလက္က သနားသြားဒယ္ဒဲ့…မဟိုဒင္း တ
ေယာက္ ေနာင္ဒရကာ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္သိသြားၿပီ ဆိုဒါဂို ေဖြးလက္က ေျပးတြက္စရာမလိုဘဲ သိေလေဒါ့ သူစားခဲ့တဲ့
ျမက္ပင္ဂို….ႏြားမၿဂီး ဗဇပ္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္ၿပီးဝါးစားဘို႕ေျပာေဒါ့ …မဟိုဒင္းဂ ဝါးစားလိုက္တာ တမဟုတ္ခ်င္း လူျပန္
ျဖစ္သြားတယ္ဒဲ့…..မဟိုဒင္းလည္း သိပ္ဝမ္းသာၿပီး ေက်ားဇူးလည္းတင္…စိတ္မွား ထားမိတာဂိုလည္းေတာင္ပန္တာေပါ့..
ေနာက္ေတာ့ အကုန္အဆင္ေျပသြားျဂသဒဲ့….အတူေပ်ာ္ရႊင္ဇြာေနျဂသဒဲ့….
တရက္မွာေတာ့…ကိုဟဝွါရဲ႕ …..ညီမျဖစ္သူဂ…ကိုဟဝွါဒို႕ လင္မယားအတြက္ လက္ပ္ေတာ့ တစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးလိုက္
သဒဲ့…..သူဒို႕လင္မယားလည္း…လက္ပ္ေတာ့ပ္ကိုဖြင့္ၿပီး ၾကည့္ျဂသဒဲ့….ေဖြးလက္က ႏ်ဴးဇီလန္ အႏြယ္ဆိုေဒါ့ အဂၤလိပ္လို
ကၽြမ္းက်င္ဒယ္ဒဲ့….ကိုဟဝွါနားမလည္တာကို သင္ျပေပးသဒဲ့…. အဲဒိလိုႏွင့္ အလုပ္ၿပီးလို႕ အစာစားၿပီး အနားယူၾကသဒဲ့.
လက္ပ္ေတာ့ပ္ကို ဖြင့္ၿပီး “ေရာေရာသမေမႊ” ဆိုဒဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကို ဝင္ၾကည့္ၾကသဒဲ့….သူဒို႕ လင္မယားက ဘာကိုစိတ္ဝင္
ဒဇားဖတ္ေနလည္းဆိုေဒါ့……ရူးေျဂာင္မူးေျဂာင္ ႏိုင္လြန္းလွတဲ့ ေရာေရာသမ အစ္ကိုႀကီး တင္ဆက္ထားတဲ့..
 “ ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေန က႑” ထဲက
ၾကြက္တြင္းထဲ ငါးမန္းမ်ား
ကိုဖတ္ၾကည့္ေနၾကပါသဒဲ့.....သူဒို႕ၾကည့္ေနဒါ
ေလးဂို အထက္က လင့္ေလးႏွိပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ပါလား..... သူဒို႕ႏွစ္ဦးႏွင့္ အတူ ခံစာမႈေလးေဒြ မွ်ေဝ ခံဇားၾကည့္ျဂဒါေပါ့.
ဟုတ္ဖူးလား......
ေရာသမအစ္ကုိၾကီးက တင္ဆက္ထားတာပါဗ်ာ
ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ေၾကာ္ျငာေတြကုိ ကလစ္တစ္ခ်က္ေလာက္ႏွိပ္ေပးပါေနာ္ ေမာင္စုိး

' ၾကြက္တြင္းျမင္ လက္မကျမင္းပါနဲ႔ '

                    ၾကြက္တြင္းထဲက ငါးမန္း

တရက္ အိမ္ေဘးက ကြက္လပ္မွာ ၾကြက္ေတြတြင္းတူးထား
ျပီး ညတိုင္း တြင္းထဲက ၾကြက္ေတြထြက္လာျပီး ေသာင္းက်န္းလို ့ေျမဖို ့ဘို ့လုပ္တာ ၾကြက္တြင္းထဲက ငါးခုန္သံၾကားလို ့
ေျမမဖို ့ေတာ့ ဘဲ ငါးမွ်ားတံ ထိုးျပီး ငါးမွ်ားလိုက္တာ ကက
တစ္ငါးႀကီး တေကာင္ ရလာတယ္ သံုးပိသာေက်ာ္တယ္။
 ေတာ္ေတာ္ည္း အံ့ၾသမိတယ္ ဒီကုန္းေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကြက္တြင္း
ထဲကေန ပင္လယ္ငါးရလာတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသစ
ရာေကာင္းတာေပါ့။ ဒီလိုဘဲ ေန ့တိုင္း တေကာင္စီမွ်ားစားရင္း
တရက္ေတာ့ တြင္းထဲက ငါးကဆြဲေတာ့ ဆြဲထုတ္ရတာ ေတာ္
ေတာ္ႏွင့္ ဆြဲထုတ္လို ့မရဘူး။ အတြင္းဆြဲအားက သိပ္ႀကီးမား
ေနတယ္။ ဒါႏွင့္ အီမ္နီးခ်င္းမိတ္ေဆြေတြႏွင့္ ဝိုင္းဆြဲတာ လူ
ဆယ္ေယာက္ ဆြဲမွ တြင္းႏႈတ္ခမ္းႀကီး ကြဲထြက္လာျပီး ငါးမန္းႀကီးတေကာင္ထြက္လာေတာ့တာဘဲ။ အဲဒါ အံ့အားသင့္ေနတုန္း ငါးမန္းက ထကိုက္ဖို ့လုပ္တာ မေသလို ့ကံေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုး လူတေယာက္က သူ ့နားမွာထိုးထားတဲ့သြားၾကားထိုးတံကို ထုတ္ျပီးငါးမန္းရဲ႕တင္ပါးကို ေဆာင့္ထိုး
ေလးထိုးလိုက္တာ ငါးမန္းႀကီးကတြင္းထဲျပန္ဝင္သြားတယ္။

ဒါႏွင့္ ပင္လယ္ငါးမန္းႀကီးက ၾကြက္တြင္းထဲ ဘယ္လိုေရာက္
လာရတာလဲဆိုတာကိုပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြကအံ့ၾသလြန္းလို ့အဏၰဝါေဗဒ ပညာရွင္ကို သြားေမးတာ သူက ဆူနာမီ
ေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲကငါးေတြက ကုန္းေျမေအာက္က ေျမ
ေအာက္ေရအိုင္ႀကီးထဲ ေရာက္သြားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္တဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ၾကြက္တြင္းေတြ႕တိုင္း သြားမႏိႈက္ပါႏွင့္တဲ့။ တခ်ိန္
က ေျမေအာက္မွာ ပိတ္ေနတဲ့ ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ လည္းထြက္
လာႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ဒိုင္ႏိုေဆာ ထြက္လာရင္ သြားၾကားထိုး
တံႏွင့္ ထိုးလို ့ရမွာမဟုတ္ဘဲ နားဖာပေလာ္ႏွင့္ထိုးမွ ရရင္
ရလိမ့္မယ္ ဒါေပမဲ့ သိပ္ျပီး အႏၲရာယ္ႀကီးလြန္းလို ့''ၾကြက္တြင္းျမင္ လက္မကျမင္း''ႏွင့္ လို ့ မွာလိုက္ပါတယ္

ေရာသမအစ္ကုိၾကီးတင္ဆက္ထားတာပါဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ္ေရာသမေမာင္စုိးကုိဆက္သြယ္ခ်င္တဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ mgsoemin1995@gmail.com
ကုိဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ေမာင္စုိးဖုန္းနံပါတ္ကေတာ့ 09250370904 ျဖစ္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္ေမာင္စုိးကေတာ့ ပညာသင္ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ ဆရာၾကီးမပာုတ္ပါဘူး
ေနာင္ကုိလာလည္ဖုိ႔ဖိတ္ေခၚပါတယ္ဗ်ာ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ေၾကာ္ျငာကုိကလစ္ႏွိပ္ေပးပါေနာ္.…

ခ်စ္သူနဲ႔အဆင္ေျပျပီး အိမ္ေထာင္က်ေစတဲ႔ ယၾတာေလ လုိ႔အမည္ရပါတယ္

အိုးခ်င္းထားေတာ့ အိုးခ်င္းထိ - ႀကိဳးခ်င္းထားေတာ့ ႀကိဳးခ်င္းၿငိ

အတာအိုးကေလး ႏွစ္လံုးကို တစ္လံုးတြင္ ေရႊေရာင္ သုတ္ရ၏။
ေနာက္တစ္လံုးကို ေငြေရာင္ သုတ္ရ၏။

ေရႊေရာင္ အိုးေလးတြင္ ေယာက္်ားေလး၏ ဓာတ္ပံုကို ကပ္ရ၏။
ေငြေရာင္ အိုးကေလးတြင္မူ မိန္းကေလး၏ ဓာတ္ပံုကို ကပ္ရ၏။

ထို႔ေနာက္ ေယာက္်ားေလး၏ ေရႊေရာင္ အိုးေလးထဲတြင္ သူ၏ ေမြးနံပန္းမ်ားကို ၿဂိဳဟ္သက္အလိုက္ ထည့္ရ၏။
မိန္းကေလး၏ ေငြေရာင္ အိုးကေလးထဲတြင္ လည္း မိန္းကေလး၏ ေမြးနံပန္းမ်ားကို ထည့္ရ၏။
ေမြးနံပန္းမ်ားကို သိေစခ်င္  ေသာေၾကာင့္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါ၏။

ေမြးနံပန္းမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္၏။

တနဂၤေႏြသားသမီးအတြက္- အုန္း(၆)ညြန္႔။
တနလၤာသားသမီးအတြက္- ကံ့ေကာ္(သို႔)ခေရ (၁၅)ညြန္႔။

အဂၤါသားသမီးအတြက္-ဇီး(သို႔)ေဇာ္စိမ္း(၈)ညြန္႔။
ဗုဒၶဟူးသားသမီးအတြက္-ရြက္လွ(၁၇)ညြန္႔။

ၾကာသပေတးသားသမီးအတြက္-ေမၿမိဳ႕ပန္း(၁၉)ပြင့္။
ေသာၾကာသားသမီးအတြက္-သေျပပန္း(၂၁)ညြန္႔။
စေနသားသမီးအတြက္-ႏွင္းဆီပန္း(၁၀)ပြင့္။

ၿပီးရင္ စားပြဲတစ္လံုးေပၚမွာ အဲဒီအိုးႏွစ္လံုးကို စားပြဲတစ္လံုးေပၚမွာ အိုးခ်င္းထိေအာင္ တင္ထားလိုက္ပါ။

အိုးခ်င္းထားေတာ့ အိုးခ်င္းထိ ႀကိဳးခ်င္းထားေတာ့ ႀကိဳးခ်င္း ၿငိသည့္ ဓတ္ကို ဆင္ျခင္းျဖစ္၏။

ထိုယၾတာကို ျပဳလုပ္ျခင္း အားျဖင့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးတို႔သည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ပိုမို၍ ခ်စ္ခင္လာ၏။ ပိုမို၍ ခိုင္ၿမဲလာ၏။ ပိုမို၍ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္လာ၏။ ေနာက္ ႏွစ္ ဦး အိမ္ေထာင္ျပဳမည့္ ကိစၥအတြက္ ျမန္ဆန္စြာ ေအာင္ျမင္ေစ၏။

အထက္ပါယၾတာကို ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနသူမ်ား အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနသူမ်ားေရာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္၏။

ဟိန္းတင့္ေဇာ္

ေမာင္စုိးကုိေတာ့ၾကိဳက္မဲ႔ေကာင္မေလးမရွိေသးဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ပုံကုိ ဘယ္မိန္းကေလးမွာ စ္တ္မဝင္းစားဘူးေလ အဲဒါေၾကာင့္ပါ ... ဒါနဲ႔ ဆက္သြယ္မယ္ဆုိရင္ mgsoemin1995@gmail.com ကုိ ဆက္သြယ္ႏုိင္သလုိ႔ ဖုနး္နံပါတ္ကေတာ့ 09250370094 ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ

(ရန္ကုန္- မႏၲေလး အျမန္လမ္းမၾကီး ယာဥ္မေတာ္တဆမႈေလ်ာ့က်ေစေရး နည္းပညာမိတ္ဆက္ )

အားလုံးမဂၤလာပါဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ေမာင္စုိးလဲေပ်ာက္ေနတာ ပုိစ့္ေတြမတင္ျဖစ္တာၾကာသြားျပီဗ်ာ အဲဒီအတြက္စာဖတ္သူအားလုံးကုိ ေတာင္းပန္းပါတယ္ဗ်ာ နားလည္ေပးပါေနာ္ ပုိစ့္ အမည္ကေတာ့ (ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္းမၾကီး ယာဥ္မေတာ္တဆမႈေလ်ာ့က်ေစေရး နည္းပညာမိတ္ဆက္)
ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္းမၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ျဖစ္ပြားခဲ႔ေသာ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈမ်ားစုမွာ အရွိန္လြန္ ေမာင္းႏွင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားရျခင္းျဖစ္သည္။ သတ္မွတ္ႏႈန္းထက္ ေက်ာ္လြန္ေမာင္းႏွင္ျခင္း၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၏လမ္းေၾကာင္း ျမန္ႏႈန္းရပ္တန့္ျခင္း၊ ထြက္ခြာျခင္း၊ ယာဥ္ေမာင္းအေျခအေနမ်ားအထိ ထိန္းေက်ာင္းသတိေပး လမ္းညႊန္းမႈမ်ားပါ၀င္ေသာ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္း အစီအမံနည္ပညာႏွင့္ဆက္စပ္ပစၥည္းမ်ား မိတ္ဆက္ရွင္းလင္းျပသပြဲကုိ ေနျပည္ေတာ္ေကာင္စီနယ္ေျမ ပေလြးအျမန္လမ္း ရဲစခန္းတြင္ ယေန႔က်င္းပသည္။
B SMART Vehicle Safety Management System ၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္ႏွင့္၀န္ေဆာင္မႈမ်ား၊ ဆက္စပ္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ Operation Center မွ ေမာင္းႏွင္ေနေသာ ယာဥ္မ်ား၏အေျခအေနကုိ သိရွိမႈ၊ သတိေပး လမ္းညႊန္မႈျပဳလုပ္ႏုိင္တုိ႔ကုိ B SMART Co.,Ltd. မွ ဦးညီညီေမာ္က လက္ေတြ႔ရွင္းလင္းျပသခဲ့ျပီး ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္း ရဲတပ္ဖြဲ႕မွဴး ရဲမွဴးၾကီးေန၀င္းက ရန္ကုန္-မႏၲေလးအျမန္လမ္းတြင္ ယာဥ္ မေတာ္တဆမႈမ်ားေလ်ာ့နည္းလာေအာင္ စစ္ေဆးပညာေပးအေရးယူမႈမ်ား၊ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မူ မ်ားအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။
B SMART Vehicle Safety Management System ကုိ အာရွတုိက္မွ မေလးရွားႏုိင္ငံအပါအ၀င္ႏုိင္ငံ မ်ားႏွင့္ DHL ကဲ့သုိ သယ္ယူပုိ့ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းကြန္ရက္မ်ားတြင္ အသုံးျပဳလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္ ယင္းနည္းပညာမွာ GPS Satellite ႏွင့္ GSM/GPRS Network တုိ႔ ေပါင္းစပ္၍ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အျမန္ ႏႈန္းအခ်ိန္ေနရာ စသည့္အခ်က္လက္မ်ားကုိ Google Earth ျဖင့္တြဲ၍ တိက်စြာ သိရွိႏုိင္ျခင္း၊ ယာဥ္ေမာင္းမွ သတ္မွတ္ႏႈန္းထက္ ပုိေမာင္ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းစြာေမာင္းျခင္း၊ အရွိန္ျဖင့္ေကြ႔ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းစြာဘရိတ္အုပ္ျခင္း၊ ရုတ္တရက္ အရွိန္ျမွင့္ေမာင္းႏွင္းျခင္းကဲ့သုိ အျပစ္က်ဴးလြန္မႈမ်ားကုိ အခ်ိန္ေနရာႏွင့္ က်ဴးလြန္သည္ အၾကိမ္အေရအတြက္ကုိပါျပသေပးျပီး ယာဥ္ေမာင္းမ်ား၏ စည္းကမ္း လုိက္နာမႈအားနည္းေသာ ယာဥ္ေမာင္းမ်ားအား ၾကိဳတင္သတိေပးအေရးယူႏုိင္သျဖင့္ မေတာ္တဆမႈ မ်ားေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္သကဲ့သို ယာဥ္ေမာင္းႏွင့္ ယာဥ္လုိင္းအား ထိေရာက္စြာ အေရးယူအျပစ္ေပးႏုိင္မည္။
ထုိ႔အျပင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၾကံ့ခုိင္ေရး၊ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းရန္ အခ်ိန္ႏွင့္ အခ်က္အလက္မ်ား တာ၀န္ရွိ ယာဥ္ေမာင္းမွအပအျခားသူ၀င္ေရာက္ေမာင္းႏွင္းျခင္း မျပဳႏုိင္ရန္ လုံျခံဳေရး အစီအမံမ်ား ယာဥ္ေမာင္း ႏွင့္ယာဥ္၏ လုိင္စင္သက္တမ္းအာမခံသက္တမ္းဆုိင္ရာ သတိေပးေဖာ္ျပမႈမ်ားအျပင္ ယာဥ္မေတာ္တ ဆမႈျဖစ္ပြားပုံအေသးစိတ္ျပန္လည္သုံးသပ္ႏုိင္မည္ Black Box Analysis Report ပါရွိမည္ျဖစ္ပါသည္။

ဝိညာဥ္ပ်ိဳ ႏွင့္ ေရတြင္းအို အပုိင္း ၁

ဝိညာဥ္ပ်ိဳ ႏွင့္ ေရတြင္းအို
ထိုအထက္ပါ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေရးျပရလွ်င္ကား ဒ႑ာရီဆန္လြန္းမည္ျဖစ္ပါသည္။  သို ့ေသာ္ ထိုျဖစ္ရပ္မွာကား
အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့အိမ္ေဘးတြင္ ဟိုးယခင္တုန္းကတည္းကပင္ ေရတြင္း
အိုႀကီး တစ္တြင္းရွိပါသည္။ ထိုေရတြင္းမွွ ေရသည္ ေႏြရာသီ၌ ေအးျမျပီး ေဆာင္းရာသီတြင္ ေႏြးေထြး၏။ မိုးရာသီတြင္မူကားတြင္း
ေဘာင္ အနီး သို ့ပင္ ေရမ်ားတက္လာတတ္သျဖင့္ လက္ျဖင့္ခပ္လွ်င္ပင္ ေရပံုးထဲသို ့ေရအျပည့္ ပါလာစျမဲျဖစ္သည္။  ေရတြင္း၏
ေဘာင္မွာ ေျမျပင္ႏွင့္ ႏွစ္ေပခြဲေက်ာ္ေက်ာ္သာရွိျပီး အျခားတြင္းမ်ားႏွင့္စာလွ်င္ အလြန္နိမ့္သည္။  ကြ်န္ေတာ္တို ့လမ္းထဲတြင္ ေရ
တြင္းရွိေသာ အိမ္ဟူ၍ အိမ္ငါးအိမ္ရွိသည္။  အိမ္ေဘးရွိ အိမ္ႏွစ္အိမ္တြင္ ႏွစ္တြင္း အိမ္ေရွ႕ မ်က္ႏွာေစာင္းထိုး အိမ္ႏွစ္အိမ္တို ့တြင္
ႏွစ္တြင္းရွိသည္။ ထိုတြင္းမ်ားအနက္မိမိတို ့ အိမ္ဝိုင္းအတြင္းရွိတြင္း သည္ အျခားတြင္းမ်ားထက္ တမူထူးျခားလွပါသည္။ အိမ္တြင္
အဝီစိတြင္း တူးလိုက္ေသာအခါ ထိုေရတြင္းမွ ေရအား ပန္းပင္ေရေလာင္းရံုမွအပ အရင္ကဲ့သို ့ အေထြေထြသံုးစြဲမႈကိုမျပဳေတာ့ဘဲ
တြင္းေပၚတြင္ အဖံုးဖံုးထားလိုက္ပါေတာ့သည္။  ထိုသို  ့ျပဳလုပ္ရျခင္းမွာလည္း ကေလးမ်ားက ေမ်ာက္႐ံႈးေအာင္ေစာ့လြန္း သျဖင့္
လူႀကီးမ်ားကြယ္ရာတြင္ ကျမင္းေၾကာအထေကာင္းလွ်င္ ေရတြင္းထဲ လိမ့္က်မည္ကိုစိုး သျဖင့္ ဖံုးထားရျခင္းျဖစ္သည္။ ဟိုးယခင္ တုန္းက အိမ္သို ့ကေလးမ်ား လာေရာက္ျခင္းမရွိသျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ မဖံုးဘဲထားရွိခဲ့ပါသည္။  လျပည့္ညမ်ားတြင္ ေရတြင္းထဲမွ ငါးမ်ားပြက္ေနသကဲ့သို ့ ဝုန္းဒိုင္းႀကဲေနေသာ အသံမ်ားထြက္ေနတတ္သည္။ငါးမ်ားပြက္ေနသကဲ့သို ့ ဝုန္းဒိုင္းႀကဲေနေသာ အသံမ်ားထြက္ေနတတ္သည္။ လူႀကီးမ်ားက ငါးပြက္သည္ဟု ေျပာဆိုေနၾကေသာ္လည္း ထိုတြင္းထဲ၌ ငါးကိုျမင္ဘူးေသာသူဟူ၍ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ လည္း မရွိခဲ့ေခ်။  ေႏြရာသီတြင္ ေရနည္းကာ ေရထုသည္ တြင္းေအာက္ေျခသို ့ပင္ ေလွ်ာ့က်ကာ ရႊံ႕ညြံ ဗလဗြက္ထေနပါေသာ္ျငားလည္း ထိုအထဲ၌ ငါးဟူေသာသတၱဝါဟူ၍ ေတြ႕ရန္မွာကားေဝးေလစြ ငါးေသတၱာဗူးခြံကိုပင္ ေတြ႕ရမည္မဟုတ္ေခ်။ ေရပံုးအား တြင္းအထဲသို ့ေအာက္ေျခရွိ ရႊံ႕ဗြက္မ်ား ရွိသည့္ေနရာတိုင္ေအာင္ခ်ကာ အေပၚမွႀကိဳးကို ဘယ္ညာလႈပ္ရမ္းကာ ရႊ႕ံမ်ားအား ခပ္ထုတ္ပစ္ပါေသာ္လည္း ငါးကဲ့သို ့ေသာ မည္သည့္သက္ရွိကိုမွ မျမင္ခဲ့ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။
တစ္ရက္၌  လြန္ခဲ့ေသာဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္ ့ကအိမ္ေဘးရွိ ေရတြင္းေဟာင္းႀကီးအတြင္းမွ အနံ႕ဆိုးမ်ား ထြက္ေနသျဖင့္ ဖခင္ျဖစ္သူကထိုေရတြင္းကို ဆယ္ရန္ ေရတြင္းဆယ္သမားမ်ားကို ေခၚယူငွားရမ္းကာ ေရတြင္းအားဆယ္ကာ သန္ ့စင္ေစခဲ့ရာ အနံ႕ဆိုးမ်ားႏွင့္ကင္းစင္သြားခဲ့သည္။ ေရတြင္းအားဆယ္ယူရာတြင္ ေအာက္ေျခရွိ ရႊံ႕ညြံမ်ားထဲမွ အဂၤလိပ္ေခတ္မွ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းအေဟာင္း အကိ်ဳးအပဲ့အစုတ္အျပတ္မ်ား၊ ဖိနပ္စုတ္မ်ား ထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အတူ လူ ့ဦးေခါင္းခြံကဲ့သို႕ေသာ အခံုးအခြက္ပါေသာ အရိုးစတစ္စ ထြက္လာခဲ့ရာထိုအရိုးခြံကဲ့သို ့အရာအား ေသခ်ာေဆးေၾကာကာ သန္ ့ျပန္ ့ေသာ အဝတ္စျဖင့္
ပတ္ကာ သခၤ် ိဳင္းတစ္ခုတြင္ ဦးေလးျဖစ္သူက တရိုတေသ ႁမ ႈပ္ႏွံ ခဲ့သည္။
 ထို ေန ့ညေန ခုနစ္နာရီခန္ ့တြင္ အိမ္ေရွ႕တံခါးအား အဖြားအိုတစ္ဦး ေခါက္ေနသည္ကို ေတြရျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူ ကသြားေရာက္ဖြင့္ေပးခဲ့သည္။ အေဖ ႏွင့္အေမကလည္း ထိုအဖြားအိုကိုအိမ္ေရွ႕ ကြပ္ပ်စ္ေပၚ၌ ထိုင္ေစခဲ့ပါသည္။  အဖြားအိုသည္ အသက္ ရွစ္ေက်ာ္ ကိုးဆယ္အရြယ္ေလာက္ ရွိျပီး သန္မာမႈအျပည့္ရွိေနေသးသည္။  အဖြားအိုက ယခုကြ်ႏ္ုပ္တို ့ေနေနေသာ အိမ္ႀကီးသည္ ဒုတိယကမၻာ စစ္မျဖစ္မွီကသူတို႕ ပိုင္ဆိုင္ေသာ၊ သူတို႕ေနထိုင္ခဲ့ဘူးေသာ အိမ္ႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႕ေနာက္၎၏ ခင္ပြန္းျဖစ္သူကသူ၏မိတ္ေဆြ ကုန္သည္ႀကီးတစ္ဦးအား ေရာင္းခ်ကာ ထိုေနရာမွ အၿပီးအပိုင္ထြက္ခြာခဲ့ေၾကာင္းကို ေျပာျပေလသည္။ အဖြားအုိ ကထိုသို႕ ေျပာျပျပီးယခုလမ္းႀကံဳသျဖင္
ဝင္လာေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ အဖြားအိုက သူသည္ မြန္အမိ်ဳးသမီးႀကီး တစ္ဦးျဖစ္ၿပီးယခု ဤ ရပ္ကြက္တည္ထားေသာ ေနရာတြင္ သူ၏ မိဘဘိုးဘြားမ်ားေနေသာအိမ္ေျခ ဆယ္အိမ္ခန္ ့ရွိေသာမြန္လယ္ေတာရြာေလးတစ္ရြာျဖစ္ေၾကာင္း ဤ ရြာေလး၏ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ လယ္ကြင္းမ်ား ထန္းပင္မ်ား၊ ဝါးရံုမ်ား၊ ေတာခ်ံဳမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနေသာေနရာျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။ ေတာင္ဘက္တြင္ ပိန္းရိုးေခ်ာင္း ရွိၿပီး ထိုေခ်ာင္းေလးသည္ ႏွင္းဆီကုန္းရြာအနီးမွ ျဖတ္သန္းကာပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္းအတြင္း စီးဝင္သြားေၾကာင္းကိုေျပာျပသည္။ ပိန္းရိုးေခ်ာင္းတြင္ ပိန္းပင္မ်ားေခ်ာင္းစပ္၌ အလြန္ေပါက္ေရာက္သျဖင့္ ပိန္းရိုးေခ်ာင္းဟု ေခၚဆိုေၾကာင္းကိုေျပာျပသည္။  ထိုပိန္းရိုးေခ်ာင္း (ယခုအေခၚ ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းသြယ္) အတြင္းသို႕ ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္း မွတဆင့္ ေလွငယ္မ်ားျဖင့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားတင္ေဆာင္ကာ ႏွင္းဆီကုန္းရြာအနီးရွိ ငတက္မ ကူးတို႕ဆိပ္သို႕သယ္ယူလာၾကေၾကာင္း ထိုမွတဆင့္ (ၾကက္မအုပ္ရြာယခုသဃၤန္ကၽြန္းေစ်းႀကီးရွိသည့္ေနရာ) အထိေလွျဖင့္သယ္ၾကေၾကာင္းကို ေျပာျပသည္။ထိုမွတဖန္ ထန္းမြိဳင္ရြာ (တာေမြ) အနီးအထိ ကုန္ပစၥည္းမ်ား ၾကက္မ်ား၊ ဘဲမ်ား၊ ငွက္မ်ားကိုတင္ေဆာင္သြားၾကေၾကာင္းကို ေျပာျပပါသည္။ ပုဇြန္ေတာင္ခ်ာင္း ဘက္သို႕ေရာက္ခါနီးတြင္ ကမ္းတဘက္ တခ်က္စီတြင္လမုပင္မ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ဒီေရေတာမ်ားရွိရာ ဗ်ိဳင္းေအာက္မ်ား၊ ေရၾကက္မ်ား၊ ေတာၾကက္မ်ား၊ ဘဲရိုင္းမ်ား၊ ငါးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေရေပ်ာ္ငွက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသျဖင့္ငွက္မုဆိုးမ်ား၊ တံငါသည္မ်ားကိုေတြ႕ရၿပီး ထိုေတာမ်ားမွ ငွက္၊ ဘဲမ်ားကို ဖမ္းဆီးကာ ေရာင္းခ်ျခင္း၊ ဘဲျခံမ်ားေထာင္ထားျခင္းတို႕ကိုျပဳလုပ္ကာ ဝမ္းစာရွာၾကေၾကာင္း၊ ႏွင္းဆီကုန္းရြာမွ ႏွင္းဆီပန္းမ်ားကို ေလွမ်ားႏွင့္တင္ကာ ထန္းမိြဳင္ရြာ (တာေမြ) ဘက္မွတ
ဆင့္ ျမင္းလွည္းမ်ား၊ ႏြားလွည္းမ်ားႏွင့္ တင္ေဆာင္ကာ Dalhosie Park ဒလဟိုဇီ ပန္းၿခံ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ပန္းၿခံ) အနီး ကန္ေတာ္ႀကီး ေအာက္ဘက္တြင္ ရွိေသာ Victoria Garden ဝိတိုရိယ ဥယ်ာဥ္ ႏွင့္ ကပ္လွ်က္ရွိေသာ Chinese Market Garden  တရုတ္တန္းေစ်းၿခံ (ယခု သိမ္ျဖဴ တင္းနစ္ကြင္း) အတြင္း ေရာင္းခ်ၾကသည္ဟုဆိုျပန္သည္။အဖြားအိုတို႕ သည္ မိမိတို႕ အိမ္ႀကီးကိုလည္း ႏွစ္ေဆာင္ျပိဳင္ အိမ္ႀကီး အျဖစ္ေဆာက္လုပ္ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္ဟုဆိုပါသည္။ ေျမအမ်ားစုကို ေရာင္းခ်ထားသျဖင့္ အဖြားအို၏ ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာ မပူပင္မေၾကာင့္က်ဘဲေနႏိုင္ေသာ္လည္း ရန္ကုန္ျမိဳ႕ စမ္းေခ်ာင္းရွိMorgan Wood Road ေမာ္ဂံဝူးဒ္ (ဓမၼာရံုလမ္း) တြင္သားေရထည္ပစၥည္းမ်ားေရာင္းခ်ေသာ ကုမၸဏီသို႕ သားေရမ်ား တင္သြင္းသည္ဟုဆိုပါသည္။ ထိုစဥ္က ဘူခ်ာခါနာ (သားသတ္ရံု) မွာ ႏွင္းဆီကုန္းအနီးရွိ အင္ဒိုဘားမား Indo Burma ႀကိဳးစက္အနီးတြင္ ရွိခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ ထိုသားသတ္ရံုမွ သားေရစိမ္းမ်ားအား ဝယ္ယူကာ အဆင့္ဆင့္ျပဳျပင္ၿပီးတင္သြင္းရျခင္းျဖစ္သည္။သူတို႕ေနထိုင္ၾကေသာရြာအနီးတြင္ ေနာင္တြင္ ရန္ကုန္ျမဴနီစပယ္မွ ျမိဳ႕ျပအကြက္မ်ားခ်ကာ ရပ္ကြက္မ်ားအျဖစ္တည္ေထာင္ေပးကာအစိုးရဝန္ထမ္းမ်ား၊ စက္ရံုလုပ္သားမ်ား၊ ကုန္သည္မ်ား၊ လက္လုပ္လက္စားမ်ား အားေနထိုင္ေစခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။သားေရတင္သြင္းေသာအလုပ္ကို ခင္ပြန္းျဖစ္သူက မိမိတစ္ဦးတည္း မထိန္းႏိုင္သျဖင့္ မုဒံုဘက္မွ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူ ေမာင္ျဖဴထိန္ဆိုသူကို ေခၚထားရသည္။ အဖြားအိုတို႕ တြင္ အလြန္လွပေခ်ာေမာေသာ သမီးေလးတစ္ေယာက္လည္း ရွိသည္ဟုဆိုသည္။
 ထိုသမီးေလးအား မိေဖြးဥဟုေခၚသည္။ ေဖြးဥဆိုသည့္အတိုင္း အလြန္အသားျဖဴသည္ဟုဆိုသည္။ ေမာင္ျဖဴထိန္ႏွင့္ မိေဖြးဥတို႕သည္အိမ္တြင္ အတူေနထိုင္လာၾကရာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ခ်စ္ခင္ခံုမင္ၿပီး မိဘမ်ားကလည္း သေဘာတူသျဖင့္ေနရာခ်ေပးခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ ေမာင္ျဖဴထိန္ႏွင့္ မိေဖြးဥတို႕သည္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အလြန္ခ်စ္ခင္ၾကသည္ဟုဆိုသည္။ တရက္သ၌ ေမာင္ျဖဴထိန္သည္သာယာဝတီနယ္ဘက္သို႕ သားေရဝယ္ရန္သြားခဲ့သည္။ လမ္းခရီး၌ အုန္းပင္ေအာက္တြင္ အနားယူေနစဥ္ အုန္းသီးျပဳတ္က်ကာ ဦးေခါင္းကြဲ၍ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္။ ထိုသတင္းအားၾကားေသာအခါ မိသားစုတစ္ခုလံုး ယူက်ံဳးမရျဖစ္ၾကရကာ မိေဖြးဥတစ္ေယာက္အရူးပမာျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ခင္ပြန္းသည္၏ အေလာင္းကိုအိမ္သို႕ယူလာခ်င္သည္ဟု အတင္းပူဆာေနေသာ္လည္း ရပ္ရြာအတြင္း သူေသကို ေခၚလာျခင္း မျပဳထိုက္သျဖင့္ အတင္းေခ်ာ့ေမာ့ကာ ထားရသည္ဟုဆိုသည္။ တဖန္သာယာဝတီနယ္ဘက္၌လည္းဂဠဳံတပ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္မင္းတို႕ စစ္ခင္းေနၾကသျဖင့္ အခါပ်က္ေနေသာေၾကာင့္ သြားလာရန္မလြယ္ကူသျဖင့္ သားမက္ျဖစ္သူ၏သခ်ႋဳင္းဆီသို႕သြားေရာက္ရန္ ခက္ခဲခဲ့ေၾကာင္းကိုေျပာျပပါသည္။ သမီးျဖစ္သူမွာ ေနာင္ေလးႏွစ္ခန္႕ၾကာေညာင္းသြားခဲ့ေသာ္လည္း ခင္ပြန္းျဖစ္သူအေပၚ လြမ္းစိတ္မပ်ယ္ဘဲ ပို၍ပင္ဆိုးလာၿပီး အေလာင္းကိုေဖာ္ယူလာရမည္ဟု မရမကပူဆာေတာ့သည္။ စိတၱဇေဝဒနာျဖစ္
လာပါေတာ့သည္။ ဘိလပ္ျပန္၊ ကလကတၱားျပန္ နာမည္ႀကီး သမားေတာ္မ်ားႏွင့္ ကုသပါေသာ္လည္း မေပ်ာက္ကင္းဘဲရွိေနရာသမီး၏ ေမာင္ဝမ္းကြဲေတာ္သူ ေမာင္စပ္တူက သာယာဝတီဘက္သို႕သြားကာ သူ႕ေယာက္ဖ၏ အေလာင္းအား သခႋ်ဳင္းေစာင့္ကိုေဂ်ာ့ဘုရင္ေခါင္းပါေသာ ေရႊဒဂၤါးဆယ္ျပားေပးကာ တူးယူေစၿပီး ဦးေခါင္းကြဲစကို ေသခ်ာစြာ ေဆးေၾကာသန္႕စင္ေစကာ ယြန္းအစ္တြင္ထည့္ၿပီး ပုဝါမဲအုပ္၍ယူလာပါေတာ့သည္။ ထိုယြန္းအစ္ကို ႏွမျဖစ္သူကို အေၾကာင္းစံုေျပာျပၿပီး ေပးအပ္လိုက္ေတာ့မွ မိေဖြးဥလည္း အရိုးစကို တဖြဖြထုတ္နမ္းကာ ငိုတလည့္ ရယ္တလွည့္ ႏွင့္ နဲနဲသက္သာလာေတာ့သည္ဟုဆိုသည္။ အဖြားအိုသည္ ထိုသို႕ေျပာျပေနရင္း လက္၌ကိုင္ထားေသာ စိတ္ပုတီးကို ေဘးသို႕ခ်ကာခါးၾကားမွ ပုဝါစကိုထုတ္ၿပီး မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္လိုက္ပါသည္။ ထို ့ေနာက္ အဖြားအို စကားျပန္ဆက္သည္မွာတရက္သ၌ လျပည့္ညႀကီးတြင္ အိမ္ေဘးရွိ ေရတြင္းေဘာင္ေပၚတြင္ မိေဖြးဥတေယာက္ထိုင္ေနၿပီး ဟိုးယခင္ကကဲ့သို႕ ေမာင္ျဖဴထိန္ႏွင့္အတူ ေရတြင္းေဘာင္ေပၚ၌ ထိုင္၍စကားေျပာသကဲ့သို႕ ယြန္းအစ္အတြင္းမွ ဦးေခါင္းခြံကိုထုတ္ကိုင္ၿပီး ရင္ႏွင့္ကပ္လိုက္ တစ္ဦးတည္းစကားေျပာလိုက္ ျပဳလုပ္ေနသည္မွာ ေမာင္ျဖဴထိန္၏ ဝိညာဥ္ႏွင့္ စကားေျပာေနသည့္အလားပင္။ ထိုစဥ္ခဏ၌ လက္ထဲတြင္ကိုင္ထားေသာ အရိုးခြံသည္ ေရတြင္းထဲသို႕ မေတာ္တဆျပဳတ္က်သြားေတာ့ရာ မိေဖြးဥလည္း ပါးစပ္မွ ကိုျဖဴထိန္!!! ဟူ၍ ေအာ္လိုက္ၿပီး ေရတြင္းထဲလက္ျဖင့္လွမ္း၍ႏႈိက္လိုက္ရာ အရွိန္လြန္ၿပီး ေရတြင္းထဲသို႕ က်သြားေတာ့သည္။ ေရမကူးတတ္သျဖင့္ေရနစ္ၿပီးဆံုးသြားရွာသည္ဟုဆိုသည္။ အိမ္ရွိလူမ်ားက အျမန္ဆင္းဆယ္ေသာ္လည္း ေနာက္က်သြားရွာၿပီျဖစ္သည္။ အရိုးစကို ေရတြင္းမွေရမ်ားအကုန္ထုတ္ပစ္ကာ ရွာပါေသာ္လည္း လံုးဝမေတြ႕ေတာ့သျဖင့္ လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ရသည္ဟုဆိုသည္။ ထိုေရတြင္းတြင္ မိေဖြးဥက်ခဲ့သည့္ လျပည့္ညမ်ားတြင္ ေရတြင္းထဲမွ အသံမ်ားၾကားေနရသျဖင့္ အဖြား၏ခင္ပြန္းလည္းသမီးစိတ္ႏွင့္ ႏွလံုးမခ်မ္းေျမ့ျဖစ္ကာထုိေနရာတြင္ မေနလိုေတာ့သျဖင့္ အိမ္ႏွင့္ျခံကိုေရာင္းခ်ကာ ေဒးဒေနာဘက္သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။
ထိုသို႕ေျပာဆိုျပီး အဖြားအိုက သားတို႕ေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဟု တဖြဖြေျပာဆိုေနသည္။ ဘာေၾကာင့္ေက်းဇူးတင္ေနရတာလဲအဖြားဟု ေမးရာ တင္ထိုက္လို႕တင္ရတာပါဟုသာျပန္ေျဖေလသည္။ အိမ္တြင္ ေခၚ၍ထိုင္ခိုင္းေသာေၾကာင့္လား အေမခ်ေကၽြးေသာႏွမ္းျပစ္၊ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ႏွင့္ အဖန္ေရ အတြက္လား မေျပာတတ္ပါ။ အေမခ်ေကၽြးေသာ အစားအေသာက္မ်ားကိုလည္း အဖြားအိုက ဘာတစ္ခုမွ မစားပါ၊ အတင္းေကၽြးေသာအခါ အဖြားရင္ေတြျပည့္ေနလို႕ မစားပါရေစႏွင့္ဟုသာျပန္ေျဖၿပီး ႏႈတ္ဆက္ကာထြက္သြားပါေတာ့သည္။ အဖြားအိုထြက္ခြာသြားၿပီး စကၠန္႕ ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ေလာက္အၾကာတြင္ အဖြားအိုေမ့က်န္သြားေသာ စိတ္ပုတီးေလးကို အေဖကေတြ႕သြားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပးၿပီးသြားေပးခိုင္းပါသည္။ ၿခံအတြင္းမွ လမ္းမေပၚထြက္လိုက္ေသာအခါ လမ္းတဆံုးသို႕ၾကည့္လိုက္ေသာ္လည္။ အဖြားအိုကိုမေတြ႕ရေတာ့ေပ။ ဤစကၠန္႕ပိုင္းေလးအတြင္းဝယ္ ဘယ္ဆီကိုေရာက္သြားသည္ကိုမသိရ၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြဆီဝင္သြားလားဆိုၿပီး တအိမ္ခ်င္းဆီဝင္ကာ ေမးပါေသာ္လည္း တေယာက္ကမွ် မလာပါ၊ မျမင္ပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း
အလြန္အံ့ၾသၿပီး အေဖ့ကိုေျပာျပတယ္။ အားလံုးလည္းအံ့ၾသေနၾကတယ္။ အေဖက အဖြားအို၏ စိတ္ပုတီးကို နံရံေပၚရွိသံေခ်ာင္းတြင္ခ်ိတ္ဆြဲထားလိုက္သည္။ ေနာက္ေန႕မနက္တြင္ ထိုစိတ္ပုတီးေလးမွာ နံရံေပၚတြင္မရွိေတာ့။ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေပ၊တအိမ္လံုး အံ့ၾသလြန္းမက အံံ့ၾက၍သာေနၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ အေဖက အဖြားအို ေက်းဇူးတင္သြားသည္ဆိုသည္မွာ သူ၏သားမက္ျဖစ္သူ ကိုျဖဴထိန္၏ ဦးေခါင္းခြံစကို ေရတြင္းဆယ္ေသာအခါ ထြက္လာသျဖင့္ သခ်ႋဳင္းတြင္ ေသခ်ာစြာျမႈပ္ႏွံေပးခဲ့သည့္အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထို႕အျပင္ အဖြားအိုမွာ အေမခ်ေကၽြးေသာ အစားအစာမ်ားကို မစားသံုးသည္မွာ အဖြားအိုသည္ခ်က္ခ်င္း စကၠန္႕ပိုင္းအတြင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ဆိုသည္မွာ လူသားမဟုတ္ဘဲ ဝိညာဥ္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္သာျဖစ္သည္၊စိတ္ပုတီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ဆိုသည္မွာ အဖြားအိုသည္ မိမိဝိညာဥ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ခိုင္လံုေစေသာ အေၾကာင္းျပသရန္နိမိတ္လကၡဏာခ်န္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟုေကာက္ခ်က္ခ်ေျပာျပပါေတာ့သည္။ ထိုသို႕ေသာ စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ျဖစ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္သည္ ညအခါ ကုတင္ေအာက္သို႕ ေျခတြဲေလာင္းခ်မထိုင္ရဲေပ၊ ကုတင္ေအာက္က လက္ႏွင့္လွမ္းဆြဲမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕သျဖင့္ျဖစ္သည္။ အေၾကာက္လြန္တတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ အသက္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္တိုင္ အေဖတို႕ အေမတို႕ ႏွင့္အတူအိပ္ခဲ့သည္။ အဖြားအိုေျပာျပခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား၊ ေဒသအတြင္းမွပထဝီေျမေနရာ အေၾကာင္းမ်ားကို အိမ္တြင္လူႀကီးမ်ားအၿမဲေျပာ့ေျပာထရွိေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က အဖြားအိုေျပာျပခဲ့သည္တို႕ကို ေယေယယာယာ မမွတ္ခဲ့ေပ။လူႀကီးမ်ားေျပာစကားမ်ားေၾကာင့္ မွတ္မိေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ကၽြန္ေတာ္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လာေသာ အခါ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္မ်ားမရွိေတာ့ေပ၊ လျပည့္ညမ်ားတြင္ ေရတြင္းအထဲမွ ျမည္ဟီးေနေသာ ပြက္ပြက္လန္ေသာ အသံမ်ားၾကားရသည့္အခါ ျပဴတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္သည့္အခါ အသံရပ္သြားေလ့ရွိၿပီး မည္သည့္အသံမွ မၾကားရေတာ့ေပ။ ျပဴတင္းေပါက္အား ျပန္ပိတ္လိုက္ေသာအခါ အသံမ်ားျပန္ၾကားရတတ္သည္။ တစ္ည ကၽြန္ေတာ္သည္ျပဴတင္းေပါက္ မဖြင့္ေတာ့ဘဲ အိမ္၏ထရံေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ အိမ္ႏွင့္ေရတြင္းသည္ မေဝးလွေခ်။ ေရတြင္းေဘာင္နိမ့္သည့္အတြက္ ေရျပည့္ေနေသာ မိုးတြင္းကာလတြင္ ေရတြင္းထဲမွ ေရကိုပင္ လွမ္း၍ျမင္ႏိုင္သည္။ ထိုသို႕ေခ်ာင္းၾကည့္မိလိုက္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္သည္ ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္သြားေတာ့သည္။ ေရတြင္းအထဲမွ   JJJ  (ဆက္ရန္ရွိေသးသည္)
သူငယ္ခ်င္းတုိ႔လဲဖတ္ျပီးေက်နပ္မယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ဒီအေၾကင္းကုိေရးသာသူကေတာ့ ေရာသမ
ေမာင္စုိး အစ္ကုိျဖစ္တဲ႔ ေရာသမအစ္ကုိၾကီးေရးထားတာျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ေမာင္စုိးကုိ
ဆက္သြယ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ mgsoemin1995@gmail.com ကုိ ဆက္သြယ္ႏုိင္သလုိ႔ ဖုန္းနံပါတ္ကေတာ့ ၀၉၂၅၀၃၇၀၉၀၄ ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ…..