♡♬ ေရာေရာသမေမႊ ဘေလာ့ဂ္မွ♪♪ ႀကိဳပါဆိုတယ္♪♪ မိတ္ေဆြမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ေတာ္မူၾကပါေစ♬♡
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Showing posts with label သရဲတေစၦက႑. Show all posts
Showing posts with label သရဲတေစၦက႑. Show all posts

May 25, 2016

" ကူးတို႔ခ " (သရဲတေစၦက႑)

 
"ဟဲ့ေသနာေကာင္ ဘေအး"
အေၾကာ္သည္ ေဒၚခင္လွက သားျဖစ္သူ ဘေအးကို လွမ္းေအာ္လိုက္သံ ...

"အေမကလည္း အေမရာ ... အေမ့ပိုက္ဆံကို သားမသံုးလို႔ ဘယ္သူသံုးမွာလည္း"

"ဟဲ့ေသနာေကာင္ေလး .. ငါ့ပိုက္ဆံေတြျပန္ထားခဲ့"

"မထားဖူး အေမရာ ယူမွာပဲ"

ဘေအးက အေၾကာ္ေရာင္းရေငြထဲက ေငြငါးရာယူသြားၿပီး အရက္ဆိုင္ကိုထြက္သြားရာ ေဒၚခင္လွက ..

"ေအး ေအး ငါ့နဖူးက ေျခမအထိေခၽြးေပါက္ေပါက္က်ေအာင္ ရွာထားတဲ့ပိုက္ဆံကို အႏိုင္က်င့္ၿပီး အရက္ေသာက္ဖို႔ ယူသြားတဲ့အေကာင္ အန္ဖတ္ဆို႔ၿပီး ေသပါေစေတာ္ အဲ့ဒီပိုက္ဆံက နင့္အတြက္ ကူးတို႔ခပဲ"

"ကူးတို႔ခဆိုလည္း ေန႔တိုင္းကူတို႔ခလာေတာင္းမယ္"

"တယ္ေလ ေသနာေကာင္ ဘေအး" ..

ေျပာေျပာဆိုဆို ေဒၚခင္လွက ဘေအးကို ထင္းေခ်ာင္းနဲ႔ပစ္ေပါက္ရာ .. ဘေအးမွာလည္း အရက္ဆိုင္ တစ္ခ်ိဳးထဲေျပးေလသည္ .. သည္ျမင္ကြင္းမွာ ေန႔တိုင္းျမင္ေနၾက ျမင္ကြင္းေလးတစ္ခု ..

ေရျပာေခ်ာင္းကေလး နံေဘးက ေဒၚခင္လွရဲ႕အေၾကာ္တဲေလး .. အေၾကာ္သည္ ေဒၚခင္လွနဲ႔ သူ႔သားအရက္သမားဘေအးကို

May 4, 2016

"ေမွာ္ထံုဆင္း ေသတၱာ"

တစ္ခါတုန္းကေပါ့ကြယ္ ... ေလာကႀကီးမွာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာရွိသတဲ့ ...။ အဲ့ဒီ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာက လူတိုင္းမွာရွိတဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္အခ်က္အလက္ေလးေတြကို သိမ္းဆည္းေပးတဲ့ေမွာ္ေသတၱာပဲျဖစ္ၿပီး လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္မွာရွိေနတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာကို မျမင္ႏိုင္ၾကဘူး ...တဲ့။

တစ္ေန႔မွာေတာ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က
လူတိုင္းမွာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေလာကႀကီးရဲ႕ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို သူကရွာေတြ႕သြားခဲ့တယ္။ ဒီလိုသိသြားတဲ့အခိုက္အတန္႔မွာ သူဟာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာမွာရွိတ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြမွန္သမွ်အားလံုးကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖို႔ႀကိဳးစားတာေပါ့။ ဒီလိုရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ႀကံစည္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဘိုးေတာ္ႀကီးတစ္ပါးေရာက္လာတယ္....။

ဘိုးေတာ္ႀကီးရဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုးက အေမြးအမွ်င္ေတြဟာ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနၿပီးေတာ့ အဝတ္အစားဝတ္မထားဘဲ သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးမွာ အျဖဴေရာင္အခိုးအေငြ႕မ်ားသာ ရစ္ပတ္ဖံုးအုပ္ထားကာ သူ႔ထံမွ စံပယ္ပန္းနံ႔သင္းသင္းေလးကိုလည္းရေနပါသတဲ့ .... ။
ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ -
"လူေလး ... မင္းဟာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုရွာေဖြေနတယ္လို႔ အထက္ကေျပာလို႔ အဘသိရတယ္ ...၊ ဒီေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး မင္းဘာသိထားတာရွိလဲ .."
လို႔ေျပာလိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ငါ့ကို မစမယ့္သူလာၿပီဆိုၿပီးဝမ္းသာသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ စကားေတြဆက္ေျပာၾကျပန္တယ္ ..။
"ကၽြန္ေတာ္ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကို လိုခ်င္တယ္ဆိုတာက အမွန္တကယ္ပါပဲ ...၊ ဒါေပမယ့္ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ေနရာဆိုတာကိုေတာ့သိထားတယ္ ..."
"ေကာင္းၿပီလူေလး ....မင္းေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကို ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔အရင္ေတြ႕ရမယ္ ..။ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုေတာ့ နတၳိဆိုတဲ့သူ ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ မင္းရဲ႕ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာပြင့္ႏိုင္မွသာ ရလိမ့္မယ္ ...၊ သူဟာေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာထဲမွာပဲေနထိုင္ေလ့ရွိတယ္ ...၊ သူ႔ကိုေတြ႕ဖို႔အတြက္ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုဖြင့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ .. ၊ အဲ့ဒါပြင့္လာရင္ေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းရဲ႕ေစာင့္ေရွာက္သူထြက္လာပါလိမ့္မယ္ ... ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာပြင့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဘယ္သူ႔ကိုမွအသိမေပးဘဲ လွ်ိဳ႕ဝွက္ထားပါ .. လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြမ်ားလာရင္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္သိုေလွာင္တဲ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာနဲ႔မဆံ့ခ်ိန္ပြင့္ထြက္လာပါလိမ့္မယ္ ..."
ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ အဲ့ဒီလိုေျပာၿပီးေနာက္ အျဖဴေရာင္အခိုးအေငြ႕မ်ားျဖစ္ၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။


အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အဲ့ဒီေကာင္ေလးဟာ အရာအားလံုးကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ပါေတာ့တယ္ ..။ သူနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြ၊ သူပိုင္ပစၥည္းေတြ၊ သူတတ္ထားတဲ့ပညာေတြ ..၊ အဲ့ဒါေတြကစလွ်ိဳ႕ဝွက္ထားလိုက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ သူ႔လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြကို ေျပာမျပဘဲေနပါေတာ့တယ္..။

တစ္ေန႔ သူတို႔ရြာထဲကို လူရမ္းကားအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ဝင္လာခဲ့တယ္။ သူနဲ႔သူ႔ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ေနခ်ိန္မွာ လူရမ္းကားအဖြဲ႕ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကိုႀကိဳးနဲ႔တုပ္ကာ သူ႔ခ်စ္သူကို ဝိုင္းၿပီး မုဒိန္းက်င့္ၾကတယ္ ..၊ ပထမဆံုး ေကာင္မေလးရဲ႕ အဝတ္ေတြအားလံုးကိုခၽြတ္လိုက္တယ္ ..၊

ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူကေန ေကာင္မေလးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကို စုပ္ယူနမ္းရိႈက္လိုက္တယ္ ..။ ဆက္လက္ၿပီး ေကာင္မေလးရဲ႕တစ္ကိုယ္လံုးကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ကာ ရက္စက္စြာနဲ႔ပဲမုဒိန္းက်င့္ၾကပါေတာ့တယ္..။ ေကာင္ေလးကေတာ့ မ်က္လံုးေတြ မဖြင့္ရဲဘဲ မွိတ္ထားေပမယ့္

April 14, 2016

" ကမ္းေၿခ အလြမ္းမေၿပ ေခါင္းေလာင္းပန္းတေစၦ "

 
အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုေလးကိုေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္..အဲ့ဒါကဘာလည္းဆိုေတာ့သရဲေၿခာက္ခံရတာေပါ့ေနာ္ က်မ ၆တန္း၊၇တန္း
 ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္ႏွစ္ႏွစ္ပဲ..ေသခ်ာေတာ့မမွတ္မိေတာ့ဘူး ခုႏွစ္ကို..
က်မအေမကေငြေဆာင္ကေဟာ္တယ္မွာတာ၀န္က်တာေပါ့ေနာ္..နာမည္ေတာ့ေၿပာၿပေတာ့ဖူး
ပံုေတာ့ေပးလိုက္မယ္ရွာလို႔ရသေလာက္.. (သြားရင္ကို႔ဘာသာရေအာင္ရွာ)
က်မလည္းေႏြရာသီေက်ာင္းသံုးလပိတ္လို႔ အေမ့ဆီကိုအလည္သြားတာေပါ့
အဲ့မွာ၂လေလာက္ေနခဲ့ပါတယ္..အဲ့ေတာ့က်မလည္းအေမ့လက္ေအာက္ကတပည့္ေတြ အေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြ
တစ္ေဟာ္တယ္လံုးနဲ႕ရင္းႏွီးေနတာေပါ့..၀န္ထမ္းေလးေတြကလည္းအားလပ္ခ်ိန္ဆိုက်မနဲ႕ေဆာ့ေဆာ့ေပးပါတယ္
ေဟာ္တယ္တစ္ခုလံုးကိုပတ္ပီးေလ်ာက္ေဆာ့တာ..


ေဟာ္တယ္ရဲ႕ဘန္ဂလိုေလးေတြကေရွ႕ေရာေနာက္ေရာတံခါးေပါက္နဲ႕
ေကာ္ရစ္ဒါေလးပါပါတယ္..တစ္ထပ္အေဆာက္အဦးေလးပါပဲ..ေဟာ္တယ္ရဲ႕အဓိက
Bar,Reception,Business Centre ကအမိုးၾကီး
ၾကီးေအာက္မွာတစ္ခုတည္းေဆာက္ထားတာပါ..မ်က္လံုးထဲၿမင္ေအာင္ေၿပာရရင္…
၀င္၀င္ခ်င္း ဘယ္မွာ Reception ညာမွာBusiness Centre
ဆက္သြားရင္ Bar ပီးရင္း ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ခံုေတြကိုေတာက္ေလ်ာက္ေရကူးကန္အထိခင္းက်င္းထားပါတယ္..
အဲ့Bar နားေလာက္ကေနစပီး ေရကူးကန္မတိုင္ခင္အထိကို အေပၚတစ္ထပ္ ဆည္းဆာView အေနနဲ႕ေဆာက္ထားပါတယ္..
အဲ့အေပၚထပ္မွာေတာ့ထိုင္ခံုေလးေတြ ပန္းအိုးအလွေလးေတြနဲ႕ညေနဆိုလွလို႔ပလို႔ ညဆိုေၾကာက္စရာေပါ့


အဲ့ဆည္းဆာ View ရဲ႕ ပင္လယ္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူရင္ ညာဘက္ အလယ္နားမွာ အုန္းပင္လားထန္းပင္လားမခြဲတတ္ဘူး

April 9, 2016

" ျပတင္းေပါက္ထဲက အဖိုးအို "

 ပြတင်းပေါက်ထဲက အဖိုးအို
ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ ေနခဲ့တဲ့အိမ္က အခုေျပာမယ့္ အဖိုးအိုအိမ္ရဲ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လမ္းမွာေနၾကတယ္။ ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ အဲ့ဒီအဖိုးအိုရဲ့အသက္က ၈၀ ႏွစ္ေလာက္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ သူကအျမဲတမ္း သူ႔ရဲ့အိမ္အိုျပတင္းေပါက္ကေန ကၽြန္မကို လွမ္းၾကည့္ေနတတ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ႔အိမ္နဲ႔ ကၽြန္မအခန္းက အနီးဆုံးအေနအထားေၾကာင့္ျဖစ္မယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မအသက္က ငါးႏွစ္ရွိၿပီ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မသူ႔ကိုနည္းနည္းေၾကာက္လာတာနဲ႔ ေျပးၿပီး ကၽြန္မအေမကိုသြားေျပာျပၿပီး အကူအညီေတာင္းတယ္။ ကၽြန္မအေမက “ရိုးရိုးသားသားၾကည့္တာပါ စိုးရိမ္စရာမလိုဘူး” လို႔အျမဲေျပာတယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာၿပီးတဲ့အခါမွာ သူ႔ရဲ့အသားေရေတြက ညစ္ေနတာကိုသတိထားမိလာတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူ႔ရဲ့မ်က္ကြင္းညိဳေနတဲ့ မ်က္လုံးႀကီးေတြနဲ႔ အၾကည့္မလႊဲ မ်က္ေတာင္လုံးဝမခတ္ဘဲ သူ႔ရဲ့ျပတင္းေပါက္ကေနလွမ္းၾကည့္ေနတက္တယ္။

ညဘက္နိုးလာတဲ့အခ်ိန္တိုင္း အဖိုးအိုရဲ့ျပတင္းေပါက္ကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္မိတယ္။ သူကအျမဲတမ္း အဲ့ဒီေနရာမွာဘဲရွိေနတယ္။ တစ္ညေတာ့ ကၽြန္မေၾကာက္လာတာနဲ႔ အဖိုုးအိုနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕ဖို႔ဆုံးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ေလးလံတဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ တစ္လွမ္းျခင္း သူ႔အိမ္တံခါးေရွ႕ကို သြားခဲ့တယ္။ အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက တံခါးကေသာ့မခတ္ထားတာနဲ႔ တံခါးကိုတြန္းဖြင့္ၿပီးဝင္လိုုက္တယ္။ ဝင္ဝင္ျခင္းမွာဘဲ ပုံမွန္မဟုတ္ဘဲ စိမ့္ကနဲေအးသြားတာနဲ႔ အထဲကိုနည္နည္းလွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မနားထဲမွာ အျခားအခန္းတစ္ခုစီကေန အသံတိုးတိုးေလးရြတ္ေနတဲ့အသံကိုၾကားလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္မစိတ္ထဲ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ထဲေနတာေသခ်ာတယ္ဆိုၿပီးေတြးမိတယ္။ အသံ လာရာဆီကို ကၽြန္မလည္း အရမ္းစြန္႔စားၿပီး

April 8, 2016

“ စိန္ထြားကို ဖုတ္ဝင္ပူးေနလို႕ … ဟုတ္လား ”

 
ဖုတ္ (သရဲ) ဝင္ပူးခံရသူ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

တစ္ေန႕သ၌ ရြာ၏ ေနညိဳခ်ိန္ ထန္းတဲတစ္ခုတြင္ လူတစ္စု ထန္းရည္ ေသာက္ေနၾကေလသည္။ ထိုသူတို႕အနက္ ကိုလူႀကီး ဆိုသူမွာ အပါအဝင္ ျဖစ္ေလသည္။ ကိုလူႀကီးမွာ လြန္စြာ လူေကာင္ ႀကီးမားသူတစ္ဦး ျဖစ္သည့္အျပင္ မည္သည္ကိုမွ် မေၾကာက္တတ္၊ မည္သူ႕ကိုမွ် မေၾကာက္တတ္သူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ေပသည္။ ၎တို႕၏ ထန္းရည္ဝိုင္း အရွိန္ရလာခ်ိန္တြင္ လူပုေလး ဆိုသူက ကိုလူႀကီး အား ဤသို႕ စကားစေလသည္။

“ဘုိလူ ေရ … မင္းကိုေတာ့ တစ္ခုေလာက္ သတိေပးရဦးမယ္ကြ”

“ဘာမ်ားလဲ … ဘယ္ေကာင္က ငါ့ကို မေက်နပ္လို႕လည္း ေျပာစမ္းပါဦး”

“ဘယ္ေကာင္ကမွ မင္းကို မေက်နပ္လို႕ မဟုတ္ဘူး၊ မင္းကို သတိေပးခ်င္တယ္ဆိုတာက မင္းအေမ ေဒၚစိန္ထြား ကို ေျပာတာ”

“မင္းကလည္း အေမက အိပ္ယာထဲ လဲေနတာျဖင့္ ၾကာလွၿပီ။ ဒီေန႕မဟုတ္ နက္ျဖန္ ေသခ်င္ေသမွာပါပဲကြာ …”

“ငါ ေျပာခ်င္တာ အဲဒါ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးကြ၊ မင္းအေမ ပံုစံက မရိုးဘူးလို႕ ၾကားရလို႕ မင္းကို သတိေပးခ်င္တာ”

“ဘာမရိုးတာလဲ၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေျပာစမ္းပါ ငပုရာ …”

“ေအး … မင္းအေမ ဖုတ္ဝင္ေနတာလို႕ ၾကားတယ္”

“ငါ့အေမ ဖုတ္ဝင္ေနတယ္ … ဟုတ္စ”

“ေအး… ရြာထဲက လူေတြကေတာ့ အဲဒီအတိုင္း ေျပာေနၾကတာပဲ၊ မင္းကလည္း အိမ္ကပ္တဲ့အေကာင္ မဟုတ္ေတာ့ ဘာမွသိတာမဟုတ္ဘူး မဟုတ္လား၊ မင္းအိမ္က ကေလးေတြေတာင္မွ မင္းအိမ္မွာ မရွိရင္ မင္းအေမနား မကပ္ဘူးတဲ့ကြ”

April 7, 2016

" မဖဲဝါ အေၾကာင္း ႏွင့္ တျခား သရဲသေစ အေၾကာင္းမ်ား "

 
သဘာဝလြန္ ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ား - မဖဲ၀ါ ✅ မဖဲ၀ါအေၾကာင္း အထုပၸတၱိ အျပည့္အစံုကေတာ့ နႏၶာေဒ၀ီဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ပါ။ လူ႔ဘ၀က သူ႔မူလနာမည္ဟာ နႏၵာေဒ၀ီျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူ႔ရန္သူေတြက လိုက္လို႔ ေျပးရစဥ္မွာ ဖလာ၀ဟဆိုတဲ့ ပါဠိ အနက္ကို စြဲလို႔ မဖဲ၀ါလို႔ အသံဖလွယ္ၿပီး နာမည္ ယူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖလာ၀ဟဆိုတာ ပါဠိစကားပါ။ ျမန္မာလို အက်ဳိးကိုေဆာင္သည္လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဖလာ၀ဟ ကေန ဖဲ၀ါ ျဖစ္လာတာေပါ့။
✅ သူ႔အစ္ကိုကေတာ့ ဖိုးစံမွဲ႕ဆိုတာ သိၾကပါလိမ့္မယ္။ သူ႔အစ္ကိုရဲ႕ လူ႔ဘ၀က မူလနာမည္ဟာ မင္းရဲေက်ာ္ေခါင္ပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွ စမၼဆိုတဲ့ ပါဠိ အဓိပၸါယ္နဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ စံမွဲ႕လို႔ ေျပာင္းလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စမၼဆိုတာ ျမန္မာလို စစ္တိုက္ရာမွာ သံုးေသာည လႊား၊ ကာ စသျဖင့္ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ သူ႔တစ္ဦးတည္းေသာ ညီမေလး (နႏၵာေဒ၀ီတစ္ျဖစ္လဲ မဖဲ၀ါ) ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။
✅ ေနာက္ပိုင္းသူ ဆံုးသြားေတာ့ အုပ္ဂူမွာ ခင္ဖဲ၀ါအျဖစ္ ကမၸည္းထိုးျခင္း ခံလိုက္ရရွာတယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်ဳိ႕က ေမးၾကတယ္။ " ခင္စက္ေမဆိုတာ မဖဲ၀ါလား၊ ဒါဆို နႏၵာေဒ၀ီကေရာ ... မဖဲ၀ါနဲ႔ ခင္စက္ေမ ဘယ္လို ပတ္သက္လဲ " ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေတြပါ။ ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းတစ္ခုလည္း ရွိပါေသးတယ္။`မဖဲ၀ါဆိုတာ ဘယ္ေခတ္က စေပၚတာလဲ´ တဲ့။က်ေနာ့္အေျဖကို မေပးေသးပဲ ေမးခြန္း၂ခုကို တစ္ဆက္တည္း ေဖာ္ျပရတာက အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ အဲဒီ ၂ခုဟာ ဆက္စပ္ေနလို႔မို႔ပါ။ ေနာက္က ေမးခြန္းကို အရင္ေျဖပါ့မယ္။
✅ မဖဲ၀ါေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ေခတ္ကာလနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၀ိ၀ါဒကြဲစရာ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေနပါတယ္။ ပါးစပ္ရာဇ၀င္အဆိုအရ ပုဂံအပ်က္ - ပင္းယေခတ္ ေလာက္ကလို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ မဖဲ၀ါစာအုပ္ေရးျဖစ္ခဲ့ေစေအာင္ အဓိက အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းေပးသူျဖစ္တဲ့ မိတ္ေဆြ သုဘရာဇာႀကီးဆီမွာ ရွိတဲ့ ပုရပိုဒ္ေဟာင္းကေလးမွာေတာ့ အင္း၀ေခတ္ေနာက္ပိုင္းက်မွ သုသာန္ေစာင့္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာမဖဲ၀ါနာမည္ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။(အဲဒီ ပုရပိုဒ္အေၾကာင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြသုဘရာဇာႀကီးအေၾကာင္း မဖဲ၀ါစာအုပ္က်ေနာ္ေရးျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေနာက္ပိုင္းမွာ သပ္သပ္ဆက္ေျပာပါ့မယ္။ တရွည္တလ်ားေျပာရမွာမို႔ပါ)
✅ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီလို နတ္စိမ္းေတြရဲ႕ အေၾကာင္းဟာ အေထာက္အထား အျပည့္အစံုရွာဖို႔ အေတာ္ခက္ပါတယ္။ ဒါက လူေတြရဲ႕ ပါးစပ္ရာဇ၀င္မွာသာ တစ္ဆင့္စကားတစ္ဆင့္နားနဲ ျပန္႔ပြားတတ္တာကိုး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဖဲ၀ါေပၚေပါက္လာျခင္းဟာ အနည္းဆံုး ႏွစ္ ၃၀၀ ေက်ာ္၀န္းက်င္ ရွိၿပီလို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ ေရွ႕ပိုင္းမွာ ေရးထားခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းကို ဆက္ေျဖပါ့မယ္။
`ခင္စက္ေမဟာ မဖဲ၀ါနဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္သလဲ´ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါ။ လက္ရွိ မဖဲ၀ါဟာ ခင္စက္ေမျဖစ္ပါတ
ယ္။ ခင္ဖဲ၀ါေပါ့ေလ။
ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ ရွင္းျပပါ့မယ္။

✅ ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြၾကာမွေတာ့လဲ မူလမဖဲ၀ါ (နႏၵာေဒ၀ီ) ဟာ လြတ္ကၽြတ္ၿပီေပါ့။ အင္မတန္အစြမ္းထက္တဲ့ နတ္၀င္သည္တစ္ေယာက္ကို က်ေနာ္ဆံုခဲ့ဖူးပါတယ္။ မဖဲ၀ါနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္သူလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ (တကယ္ေတာ့

April 2, 2016

" သိုက္ေလာက ( ဒုတိယပိုင္း - ဇာတ္သိမ္းပိုင္း )

 

(၁၆)နွစ္တိုင္တိုင္နွမေထြေလးအား လြမ္းဆြတ္ေနခဲ႔ရျပီး မိမ္ိတို႔၏သိုက္နန္းဆီသို႔ နွမေလး ျပန္ေရာက္ခါနီးျဖစ္ျပီေသာေၾကာင့္ သတိေပးရန္အလိုငွာ အစ္ကို့ျဖစ္သူ သိုက္ေစာင့္ၾကီးမွာေတာ့ ယေန႔၌ မိမိကိုယ္တိုင္ ေခတၲဟုအပ္နွံထားခဲ႔ေသာ မေရႊထားဆီသို႔ သြားေရာက္သတိေပးရန္ ၾကံရြယ္ထားေလခဲ႔သည္။
အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝမွသည္ ျဖဴျဖဴေထြးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ယခုနွစ္၌ တကၠသိုလ္ဝင္စားေမးပြဲအား ထူးခြ်န္စြာျဖင့္ေအာင္ျမင္လာနိုင္ခဲ႔သည္။ သူမဟာ တကၠသိုလ္၌လည္း စာေပအေတာ္ဆံုးသူတစ္ေယာက္ဟု သတ္မွတ္ထားေစကာ တစ္ေက်ာင္းလံုး၏ အလွပဆံုးမိန္းကေလးတစ္ေယာင္ဟု တြင္က်ယ္ေစခဲ႔သည္။ သူမ၏ခ်စ္သူအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိလာမည့္ ထိုလူငယ္ကား အထက္ဂိုဏ္းဆရာၾကီးတစ္ေယာက္၏ သားတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္ေခ်သည္။
ထိုလူငယ္ေလးဟာလည္း ေအးေဆးတည္ျငိမ္၍ ေခတ္ပညာတတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစကာ တကၠသိုလ္၌ သူမနွင့္ဆံုေတြ႕ေစခဲ႔သည္။ ျဖဴျဖဴေထြးဟာ မိဘမ်ား၏အုပ္ထိန္းမႈေအာက္၌ ရပ္တည္လာသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အလား လိမၼာေရးၾကားသည္လည္း လူတိုင္းနီးပါးမွ် ခ်ီးမြန္းေစခဲ႔ရသည္။ သူမ၏ခ်စ္သူအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွ္ိလာခဲ႔ေသာ ထိုလူငယ္ေလးဟာ ဖခင္၏စိုးမိုးမႈျဖင့္ အထက္လမ္းပညာရပ္ အထက္ဂိုဏ္းေဆးမ်ားအား တတ္ေရာက္ထားသူ တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ေစသည္။
မိဘမ်ားမွာလည္း သူမ၏ခ်စ္သူရည္စားအား လြန္စြာမွပင္သေဘာက်သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သမီးျဖစ္သူ၏ ခ်စ္သူအား ကန္႔ကြက္ျခင္းမရွိသေဘာတူစြာ လက္ခံခဲ႔ေခ်သည္။ ထိုေန႔ဟာ ျဖဴျဖဴေထြး၏ မိဘနွစ္ပါးနွင့္ သူမ၏ခ်စ္သူအား ဆံုေတြ႔ေစရန္ ခ်ိန္းဆိုထားခဲ့သည့္ ေန႔ရက္ကေလးပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ လူငယ္ေလး၏ မိဘအသိုင္းဝိုင္းအေၾကာင္းအား ေမးျမန္းေျပာဆိုခဲ႔ၾကျကီး လူငယ္ေလး၏မိဘမ်ားမွာ သာမာန္ေနနိုင္စားနိုင္မွ် ျဖစ္ေသာ္လည္း ဦးခင္သိန္းနွင့္မေရႊထားတို႕မွာ ကန္႔ကြက္ျခင္းမရွိခဲ႔ သမီးျဖစ္သူအေပၚသို႔ သစၥာေမတၲ႓ာတရားနွင့္ ထာဝရခ်စ္သြားေပးေစရန္ ေျပာဆိုေစခဲ႔သည္။ သူမ၏ခ်စ္သူ လက္ခံု၌ေဆးစက္အနီမ်ားအား ဦးခင္သိန္းတစ္ေယာက္ အမွတ္မထင္ေတြ႕ရွိခဲ႔ျပီး ထိုေဆးအေၾကာင္းအား ေမးျမန္းခဲ႔ေသးသည္။
ထို႔ေၾကာင့္လူငယ္ေလးဟာလည္း မိမိ၏ဖခင္ဟာ အထက္ဂိုဏ္းဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္အလား မိမိသည္လည္း ကိုယ္ခံအေနျဖင့္ ေဆးစက္မ်ားထိုးထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ႔ရေသးသည္။ ဝိဇၨာေဆးဟု ေျပာဆိုလိုက္ေသာ

March 28, 2016

" လူႏွင့္ သရဲၾကားက ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ ခင္မင္မႈ (ျဖစ္ရပ္မွန္) "

 

သူ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့အနီးအနား ဝန္းက်င္မွာေတာ့ သူဟာ အရိပ္တစ္ခုအေနနဲ ့ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသိေနပါတယ္… တစ္ခါတေလ အသံေပး အရိပ္ၿပတတ္တဲ့ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ ေတြ႔လိုက္ ႀကားလိုက္ရရင္ ေႀကာက္စိတ္ဝင္မိေပမယ့္ ဒီထက္ပိုၿပီး ထူးၿခားမွဳ မၿပတဲ့သူ႔ကို တစ္ခါတရံ သတိရေနမိသလိုလို… ဒီလိုအေတြး စိတ္ထဲဝင္လာရင္ သူ႔အတြက္ ဆုေတာင္းေပးမိ ပါတယ္…

ဒါေပမယ့္ သူဒီေနရာဝန္းက်င္ကေန စြန္႔ခြာသြားမွာကိုေတာ့ကၽြန္ေတာ္ တစ္ကယ္မလိုလားပါဘူး.. ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနခဲ့တဲ့ဒီေနရာေလးကို စြန္႔ခြာသြားဖို႔ အတြက္သူလဲဝန္ေလးမွာေပါ့.. ဒီေနရာကိုသူပိုင္ပါတယ္… သူကကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ အမည္လဲမသိ လူေကာင္မေပၚတဲ့ ခုလက္ရွိ က်ေနာ္ေနေနတဲ့ အခန္းရဲ႔ အိမ္ရွင္ေလးလို႔ ထင္ပါတယ္…

ဘာေႀကာင့္လဲ ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္ အခုလက္ရွိေနတဲ့ အခန္းေလးက အရင္က လူသူ မေနတဲ့ ဂိုေဒါင္ အေဟာင္းေလး တစ္ခုပါ.. ဂိုေဒါင္သက္တမ္းကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ထက္ ထက္ဝက္ မက ႀကီးတယ္လို႔ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီး ကေၿပာပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေရစက္ပါတဲ့ဒီဂိုေဒါင္ေလးက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ က်ေနာ္ စေရာက္ ကတည္းက အလုပ္ရွာရင္း လစဥ္ ပံုမွန္ လာရွင္းၿဖစ္ခဲ့တယ္… ေဟာင္းအို ေနတဲ့ဂိုေဒါင္ေဘးမွာလဲ ေလးထပ္တိုက္ အၿမင့္သာသာ ရွိတဲ့ယူကလစ္ပင္ တစ္ပင္ ရွိတယ္ေလ… မႏွစ္က အိမ္ရွင္အဖြားက အပင္ႀကီး ၿမင့္လာလို႔ ခုတ္ေပးပါဆိုလာတယ္…

ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လဲ အပင္ကို ဂိုေဒါင္ အေပၚကေန တက္ၿပီး စခုတ္ပါတယ္.. စိတ္ထဲမွာ ထစ္ေနလို႔ အပင္ကို မတက္ခင္ ေတာင္းပန္ရွိခိုးၿပီး ခုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ခုတ္ေနတုန္းမွာ ရုတ္တရက္ တစ္ေယာက္ေယာက္က တြန္းခ်သလို ခံစားရၿပီး မထင္မွတ္ ပဲ အပင္ေပၚကေန ၿပဳတ္က်တယ္… ေလးထပ္အၿမင့္ဆိုေတာ့ ေအာက္မွာ ေသြးမထြက္ မလွဳပ္ႏိုင္တဲ့ က်ေနာ့္ကို အားလံုးကေသၿပီးလို႔ကို ထင္ခဲ့တယ္… ဒါေပမယ့္ အၿမင့္ေပၚကေန အတားအဆီး မရွိ က်လာတဲ့က်ေနာ္ ေသြးတစ္စက္မွ မထြက္ပဲ ေၿခေထာက္ သာကိ်ဳးသြားတယ္… အကုန္လံုးက အံံ့ၾသၾကတယ္…

March 27, 2016

"‪ ‎ေဖ်ာက္ဆိတ္ကုန္း_ကြင္းပိုင္ႀကီး‬"

အညာေဒသက ကြ်န္ေတာ္ေနထိုင္ရာ ရြာေလး တစ္ရြာမွာေပါ့ဗ်ာ။ ႏြားေက်ာင္းသား၊ ဆိတ္ေက်ာင္းသား၊ သိုးေက်ာင္းသားေတြ အျမဲတမ္း ေက်ာင္းေလ့ရွိတဲ့ စားက်က္ကြင္းႀကီးတစ္ခု ရွိတယ္။ အနီးအနား ပါတ္ဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့ ႏြားေက်ာင္းသား၊ ဆိတ္ေက်ာင္းသား၊ သိုးေက်ာင္းသားေတြ အကုန္လုံးက အဲဒီ စားက်က္ကြင္းႀကီးမွာ သူတို႔ တိရိစာၦန္ေတြကို လာေက်ာင္းေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ႏြားေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ အဲဒီ စားက်က္ကြင္းႀကီးမွာပဲ ႏြားလာေက်ာင္းရတာေပါ့။

အဲဒီ စားက်က္ကြင္းႀကီးကို ဘယ္သူ ဘယ္ဝါ ပိုင္တယ္ ဆိုင္တယ္ဆိုတာ မရွိဘူးဗ်။ စားက်က္ကြင္းျပင္က်ယ္ရဲ႕ ေနရာ တစ္ေနရာမွာ ေဖ်ာက္ဆိတ္ပင္ႀကီး တစ္ပင္ဟာ ထီးထီးႀကီး တည္ရွိပါတယ္။ အဲဒါကို အစြဲျပဳၿပီး အဲဒီ စားက်က္ႀကီးကို ေဖ်ာက္ဆိတ္ကုန္းလို႔ အမည္ေပးထားၾကတာေပါ့။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာကေန အဲဒီ ေဖ်ာက္ဆိတ္ကုန္းကို ေရာက္ဖို႔က တစ္နာရီေလာက္ ၾကာေအာင္ သြားရတယ္။ ေႏြရာသီမွာ အဲဒီ စားက်က္ကြင္းႀကီးဆီ မေရာက္ျဖစ္ေပမဲ့လို႔ မိုးရာသီနဲ႔ ေဆာင္းရာသီမွာေတာ့ အဲဒီ စားက်က္ကြင္းႀကီးကိုပဲ အသုံးျပဳၾကရပါတယ္။

ထူးဆန္းတာ တစ္ခု ေျပာျပရမလား?

အဲဒီ ေဖ်ာက္ဆိတ္ကုန္းလို႔ အမည္ရတဲ့ စားက်က္ကြင္းႀကီးက လူစိမ္းတယ္ဆို အမွားမခံဘူးဗ်။ လူအရင္းကေတာ့ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူးေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က အျမဲတမ္း ခဏခဏ ေရာက္တဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္တယ္ ထင္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံဆို ကြ်န္ေတာ့္ကို အကူအညီေတြ ဘာေတြေတာင္မွ ေပးတတ္ပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အဲဒီကို အျမဲလိုလို လာေက်ာင္းၾကတဲ့ လူေတြမွန္သမွ်ကို အကူအညီ ေပးတတ္တာပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အကူအညီ ေပးတတ္တာက ဒီလိုဗ်။

ေန႔တိုင္း ကြ်န္ေတာ္က ေဖ်ာက္ဆိတ္ကုန္းကို ေရာက္တာနဲ႔ ႏြားေတြကို ႐ိုးကန္အတြင္းထဲ ေမာင္းၿပီး လူကေတာ့ ေဖ်ာက္ဆိတ္ပင္ရွိတဲ့ ကုန္းအျမင့္ေပၚမွာ ေနေလ့ရွိပါတယ္။ ၿပီးရင္ အဲဒီအပင္နဲ႔ မနီးမေဝးမွာရွိတဲ့ ထေနာင္းပင္ရဲ႕

March 24, 2016

" သိုက္ေလာက (ပထမပိုင္း) - ထီးကေလး "


ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ သူမဟာ ကြ်န္ေတာ့အား ရုတ္တရက္နႈတ္မဆတ္ပါပဲ ထြက္ခြာသြားခဲ႕သည္မွာ ယခု(၁၁.၁.၂၀၁၆)ဆိုလ်င္ (၄)နွစ္တင္းတင္းျပည့္ခဲ႔ပါျပီ။ ဒီဇာတ္လမ္းအား ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ အေကာင္းဆံုးဖန္တီးနိုင္ေရးအတြက္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ အသက္(၇၀)ဝန္းက်င္ရွိ အဖိုးအဘြားမ်ား၊ အထက္ဂိုဏ္းဆရာမ်ား၊ သိုက္ေလာကနွင့္ ကို္ယ္ေတြ႕ၾကံဳဆံုခဲ႔ဘူးေသာ မိတ္ေဆြမ်ား၊ ထိုသူမ်ားထံခ်ည္းကပ္ေစခဲ႔ျပီး ပိုင္နိုင္စြာေလ့လာထားခဲ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဖခင္ျဖစ္သူကို ကြ်န္ေတာ္ဒီစာေလးအထဲကပဲ ဂါရဝျပဳပါရေစ။
                          **********
        ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း
      နွမေတာ္ေလးရယ္ ဘာရယ္ေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ထိ ငိုေၾကြးေနရတာလဲ … အစ္ကိုေတာ္တို႔မွာ ေျပးၾကည့္မွ ဒီေမာင္နွမေလး သံုးေယာက္တည္းပဲရွိတာ နွမေထြးေလးက အခုလိုတစ္ေန႔ေန႔ငိုေၾကြးေနတာ ျမင္ေတာ့ အစ္ကိုေတာ္နဲ႔ အစ္မေတာ္ ဘယ္လိုလုပ္စိတ္ခ်မ္းသာနိုင္မွာလဲ
        လူျပည္ကိုသြားခ်င္တယ္ နွမေထြးေလး လူျပည့္ကိုသြားခ်င္တယ္ အစ္ကိုေတာ္ နွမေထြးေလးကို ခြင့္ျပဳပါေနာ္
         နွမေလးရယ္ လူျပည္ဆိုတာ သိပ္ကိုမာယာေတြနဲ႔ျပည့္နွပ္ေနတာ အစ္က္ုိေတာ္ ခြင့္မျပဳနိုင္ဘူးကြာ
       ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း
     နွမေထြးေလး မငိုပါနဲ႔ အစ္ကိုေတာ့္ရင္ေတြ ကြဲေတာ့မယ္ မငိုပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္
     ငိုမွာပဲ နွမေထြးေလး လူျပည့္ကိုခဏေလာက္ အလည္သြားခ်င္လို႕ပါ အစ္ကိုေတာ္နဲ႔အစ္မေတာ္ရယ္ နွမေထြးေလးက္ုိ ခြင့္ျပဳေပးပါေနာ္
     အစ္မေတာ္လဲ ခြင့္ျပဳခ်င္ပါတယ္ နွမေထြးေလးရယ္ သို႔ေပမယ့္လို႔ လူျပည္ဆိုတာ အစ္ကိုေတာ္ေျပာသလိုပဲ မာယာေတြအရမ္းမ်ားတယ္
       အစ္မေတာ္ကလည္း နွမေလး ခဏေလာက္ပဲအလည္သြားခ်င္တာပါ ျပီးၾကရင္ အစ္ကိုေတာ္နဲ႔ အစ္မေတာ္ဆီ နွမေလးျပန္လာခဲ႔မွာပါ
    မျဖစ္ဘူးနွမေတာ္ အစ္ကိုေတာ္တို႔ေမာင္နွမေတြက ေနာင္ပြင့္လာမယ့္ အရိေမတၲယျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးခြင့္ရဖို႔ေစာင့္ေနတဲ႔ ဘုရားသိုက္ေစာင့္ေတြ နွမေတာ္ေလး လူျပည္ကိုသြားဖို႔ အစ္ကိုေတာ္ခြင့္ျပဳလိုက္မယ္ဆိုရင္ နွမေတာ္ေလး အစ္ကိုေတာ္တို႔သိုက္နန္းကိုျပန္လာဖို႔ ခက္ခဲသြားလိမ့္မယ္
      နွမေတာ္သိပ္နားမလည္ဘူး အစ္ကိုေတာ္
      ဒီလိုေလ နွမေတာ္ရဲ့ ႏွမေထြးေလးကို အစ္ကိုေတာ္တို႔လူျပည့္သြားဖို႔ ခြင့္ျပဳလိုက္မယ္ဆိုရင္ လူျပည္မွာ နွမေထြးေလး သာသနာေတြသာျပဳလိုက္ရင္ အစ္ကိုတို႕ဆီကို ျပန္ေရာက္လာနိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး သာသနာေတြနဲ႔လူ႔ေလာကထဲမွာပဲ က်င္လည္သြားရလိမ့္မယ္ နွမေထြးေလးကို အစ္ကိုတို႔ေတြဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္သလဲဆိ္ုတာ နွမေတာ္လဲသိတာပဲေလ
       အင္း … အစ္ကိုေတာ္ေျပာျပသလိုဆိုရင္ ဟုတ္တယ္ နွမေထြးေလးကို နွမေတာ္တို႔ ခြင့္ျပဳလို႔မျဖစ္ဘူး
      အဲ႔ဒါေၾကာင့္အစ္ကိုေတာ္လဲ နွမေထြးေလးအခုလိုစိတ္ဆင္းရဲေနတာကို ဇြတ္မွိတ္ၾကည့္ေနရတာေပါ့
ေရႊေရာင္တစ္ဝင္းဝင္းေတာက္ပေနသည့္ နန္းေဆာင္ၾကီးမ်ားျဖစ္ျပီး နန္းဝတ္နန္းစားမ်ားနွင့္ သိုက္နန္းရွင္ေမာင္နွမ သံုးဦးပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ ေမာင္နွမ သံုးဦးအနက္ အေထြးဆံုးျဖစ္သည့္ နန္းႏြယ္ဟုေခၚတြင္ေသာ နွမငယ္မေလးမွာ လူျပည္ဆီသို႔ ေခတၲအလည္သြားခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေနစဥ္နွင့္အမွ် ငိုေၾကြးေနေလခဲ႔သည္။ သိပ္ခ်စ္ရသည့္ နွမေထြးေလး ငိုေၾကြးေနခဲ႔သည္မ်ားကို အစ္ကိုျဖစ္သူနွင့္ အစ္မျဖစ္သူတို႔မွာ လြန္စြာမွပင္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရေသာ္လည္း မည္သို႔မွပင္ သြားခြင့္မျပဳနိုင္ေခ်။ မိမိတို႕ဟာ ေနာင္ပြင့္လာမည့္ အရိေမတၲရျမတ္စြာဘုရားအား ေရႊေငြရတနာမ်ား လွဴတန္း၍ ကြ်တ္လြတ္ေစရန္ ေစာင့္ၾကပ္ေနခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုရတနာပစၥည္းမ်ားအား ယခုကဲ႔သို႔ ေစာင့္ၾကပ္ေနခဲ႔ျပီး ေရႊေရာင္တစ္ဝင္းဝင္းေတာက္ပေနသည့္ နန္းေဆာင္အတြင္း၌ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ေနခဲ႔ၾကသည္။
လူျပည္သို႔ေခတၲအလည္သြားရန္ ငိုေၾကြးေျပာဆိုေနေသာ နွမေတာ္ေလးမွာ ယခုဆိုလ်င္ သံုးလ၊ သံုးရက္ တိုင္တု္ိင္ရွိေနျပီးျဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္နွင့္အမွ် လြမ္းေမာစဖြယ္ငိုေၾကြးေနခဲ႔ျပီး လူျပည္သို႔အလည္သြားရန္ မိမိအား လံုးဝခြင့္မျပဳသည္ကို သိရွိထားေသာလည္း နွမေထြးေလး နန္းႏြယ္မွာ အစ္ကိုျဖစ္သူအား အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ

March 19, 2016

" ကေလးေတြကို လိုက္ဖမ္းတဲ့ လူပိန္ရွည္ႀကီး "

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ စတင္ျပီး အင္တာနက္ေပၚကေနတဆင့္ လူသိမ်ားပ်ံ႕ႏွံ႕လာခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ။

အဲဒီလူႀကီးက အလြန္ပိန္သလို အရပ္လည္းရွည္ပါတယ္။ အမဲေရာင္အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုကို၀တ္ထားတတ္ပါတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာကေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ မ်က္လံုး၊ ႏႈတ္ခမ္း၊ ႏွာေခါင္း ဘာမွမရွိတာပါပဲ။

တခ်ိဳ႕ေတြေျပာစကားအရေတာ့ သူဟာ သူ႕ရဲ႕လက္ေတြကို ႀကိဳက္သေလာက္ ရွည္လာေအာင္ ဆန္႔ထုတ္လို႔ ရသလို လက္သည္းရွည္ေတြလည္း ရွိတယ္လို႕လည္း ဆိုပါတယ္။ သူ႕ကို ေတာအုပ္ေတြထဲမွာ ေတြ႕ရတတ္တယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕သားေကာင္ေတြကေတာ့ ကေလးငယ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုထက္ထိရွာလို႕မေတြ႕ဘဲ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့

March 13, 2016

" ဝုန္း..!!!! " ကလူကလူ.. လန့္လိုက္တာ.. ဘာလဲဆိုၿပီးလွန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္တံခါးက ပြင့္သြားတယ္." (သရဲတေစၦ က႑)

 
က်ြန္ေတာ့္အတြက္ ကိုယ္ရံေတာ္ လို့ပဲေခၚမလား.. သူေတာ္ေကာင္းသရဲမ လို့ပဲေခၚမလား..။ အဲ တစ္ခုေသခ်ာတာကေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးေပးတာပဲ..။အရင္တုန္းက က်ြန္ေတာ္တို့ မန္းေလးမွာ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ဖြင့္ဖူးပါတယ္..။ စဖြင့္တုန္းက က်ြန္ေတာ္ေတာင္ အသက္ ငယ္ငယ္ေလးပဲရွိေသးတယ္.. စားေသာက္ဆိုင္ဆိုေပမဲ့ ဘီယာပါတြဲေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေပါ့.. အဲ...လြယ္လြယ္ကူကူ ဘီယာဆိုင္ေပါ့ဗ်ာ..။ အခု.. က်ြန္ေတာ္အသက္ ၁ရ ေက်ာ္လို့ ၁၈ ထဲဝင္လာပါၿပီ.. ဒါေပမဲ့ ဒီအိမ္မက္ကို က်ြန္ေတာ့္အသက္ ၆ႏွစ္ ၇ႏွစ္ထဲက မက္တာပါ.. ဒီလို၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာတဲ့အိပ္မက္ကိုၿပန္မွတ္မိတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတယ္ဗ်..။

                     က်ြန္ေတာ္မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ညက ေလေတြမိုးေတြၾကီးေနတဲ့ည.. ။ အခုထိစဥ္းစားရင္အေသးစိပ္ကိုမွတ္မိတယ္.. ။ ဘယ္သူေတြပါတယ္ဆိုတာ...။ က်ြန္ေတာ္တို့မိသားစုမွာ က်ြန္ေတာ္ရယ္ ေမေမရယ္ ေဖေဖရယ္ ကိုကိုရယ္ ဘြားဘြားရယ္ ရွိတယ္.. အဲ ေမေမ့ ညီမ တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိတယ္.. သူမွာက သမီး၃ေယာက္ရွိတယ္..။ က်ြန္ေတာ္တို့ေတြက ဘယ္ေလာက္ရင္းႏွီးလဲဆိုရင္ ဘယ္သူေမးေမး ေမာင္ႏွမ ၅ ေယာက္ရွိတယ္လို့ပဲေၿဖတာ..။ အဲ့ေလာက္ကိုရင္းႏွီးတာ..။အဲ့ေန့ညက က်ြန္ေတာ္မက္တဲ့အိပ္မက္က ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့..။က်ြန္ေတာ့္ကို က်ြန္ေတာ့္ေဒၚေလးက ေပြ့ထားတယ္...။ေဘးကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အမ၂ေယာက္နဲ့ ညီမေလးက ေဘးမွာ ရပ္ေနတယ္..။ အေရွ့မွာက ဘြားဘြားရယ္ ေမေမရယ္.. ။ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုမ်က္စိကစားလိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေမွာင္မဲေနတာပဲ...။ မ်က္လံုးက်င့္သားရမွ ေမေမ့ကိုလွမ္းေမးလိုက္တယ္.. ။ "ေမေမ.. ေဖေဖနဲ့ကိုကိုဘယ္သြားလဲဗ်.. ဘာလို့ဆိုင္ကလဲအဲ့ေလာက္ေမွာင္ေနတာလဲ ? ""ေၾသာ္.. သားေတာင္ႏိုးလာၿပီလား... သားေဖေဖနဲ့ ကိုကိုက မီးေခ်ာင္းသြားဝယ္တယ္ေလ..။မီးေတြအကုန္ကၽႊမ္းကုန္လို့ေလ.. ။ သားကအိပ္ေနလိုက္တာ ညေနကတည္းက အခုမွႏိုးတယ္.. ။ အခုည ၃နာရီေတာင္ ရွိေနၿပီ..။ "

                             ည၃နာရီ.. ? ည၃နာရီမွဘာလို့ေဖေဖနဲ့ကိုကိုနဲ့က မီးေခ်ာင္းသြားဝယ္ရတာလဲ..? ဘာလို့အားလံုးကလဲ ဘာလို့မအိပ္ၾကေသးတာလဲ..?ေမးမယ္လို့ပါးစပ္ၿပင္လိုက္ေတာ့... ။
 " ဝုန္း..!!!! " ကလူကလူ.. လန့္လိုက္တာ.. ဘာလဲဆိုၿပီးလွန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္တံခါးက ပြင့္သြားတယ္...။ အၿပင္မွာ မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ရပ္ေနတယ္.. ဘယ္သူလဲ.? ဘာလို့အဲ့မိန္းမၾကီးက ဆံပင္ကို မ်က္ႏွာအေရွ့ခ်ထားရတာလဲ ? ဘာလုိ့အၿဖဴေရာင္ဝတ္ၿပီး ေလေပၚမွာပ်ံေနတာလဲ ? ကၽႊန္ေတာ္ၾကည့္ဖူးတဲ့ ကာတြန္းကားထဲက ဟို စူပါမန္းဆိုလား ဘာလား.. ။ အဲ အဲ့လိုအေကာင္လား.. ။  ဒါေပမဲ့ ဟိုကာတြန္းကားက အၿဖဴမဝတ္ပါဘူး..။ ဒါကဘာလဲ ?အဲ့တုန္းက ငယ္ငယ္ေလးဆိုေတာ့ အကုန္ေလွ်ာက္ေတြးတာ.. ။ က်ြန္ေတာ္မညာဘူး.. ။ က်ြန္ေတာ္ အဲ့ေလာက္ထိကိုအေသးစိပ္မွတ္မိေနတာ..။ တစ္သက္မွာ ဒါမိ်ဳးအိပ္မက္ ၂ခါပဲမက္ဖူးတယ္.. ဒါက

March 9, 2016

" ပုဆိန္နဲ႔ ေပါက္သတ္ခံရတဲ့ မိသားစုရဲ႕ မကၽြတ္မလြြတ္တဲ့ဝိညာဥ္ေတြ "

 
ပုဆိန္တစ္လက္နဲ႔ လူ ၈ ေယာက္ကို ခုတ္သတ္ခဲ့တာပါ။
အဲဒီအိမ္ႀကီးက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ လိုဝါျပည္နယ္၊ ဗယ္လစ္စကာၿမိဳ႕မွာ ရွိပါတယ္။

၁၉၁၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ မနက္ခင္းေစာေစာမွာ အဲဒီအိမ္ႀကီးမွာ ေနထုိင္တဲ့ ဂ်ဳိဆီရာမိုး မိသားစု ၆ ေယာက္နဲ႔ ဧည့္သည္ ကေလး ၂ ဦးတုိ႔ကို ပုဆိန္တစ္လက္နဲ႔ မေသမခ်င္း ခုတ္သတ္ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ပိုၿပီး ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္က လူသတ္သမားကို လံုးဝမဖမ္းမိဘဲ သူအသံုးျပဳသြားတဲ့ ေသြးစြန္းေနတဲ့ ပုဆိန္ကို ဧည့္သည္ခန္းတစ္တခန္းမွာ ေတြ႕ရွိလိုက္ရတာပါပဲ။

အသတ္ခံရတဲ့ မိသားစုရဲ႕ ဝိညာဥ္ေတြက အဲဒီအိမ္ထဲမွာ ရွိေနဆဲျဖစ္တယ္လုိ႔ လူအမ်ားအျပားက ယံုၾကည္ထားပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ ေအာ္သံေတြ၊ တဒုန္းဒုန္းတဒိုင္းဒိုင္း အသံေတြနဲ႔ သီခ်င္းသံေတြကို ၾကားခဲ့ရသူေတြ ရွိပါတယ္။

အဲဒီအိမ္ႀကီးက တကယ္သရဲေျခာက္မေျခာက္ ကိုယ္တုိင္ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ တစ္ညတာ တည္းခုိၿပီး ကိုယ္တုိင္ၾကည့္

February 24, 2016

" ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ား "

အခုဆုိရင္ ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္း (Ouija Board) ေတြကို မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး အသံုးမျပဳရလို႔ ပိတ္ပင္ထားလိုက္ပါၿပီ။
ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းဟာ တမလြန္ကသူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးတ့အရာလို႔ တခ်ဳိ႕က ေျပာၾကၿပီး တခ်ဳိ႕ကေတာ့ သရဲတေစၦေတြရဲ႕ မုခ္ဝတဲ့။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဘာအႏၱရာယ္မွ မရွိတဲ့ ေရွ႕ျဖစ္ေဟာသင္ပုန္းလို႔ ဆုိၾကျပန္ပါတယ္။

ေအာက္ပါ ဇာတ္လမ္းေတြက ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြပါ။

၁။ The Exorcist ဇာတ္ကားရဲ႕ မူရင္းျဖစ္ရပ္
၁၉၄၉ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအတြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တာပါ။ အသက္ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေသဆံုးသြားတဲ့ သူ႔ရဲ႕အေဒၚကို ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းကေနတစ္ဆင့္ ဆက္သြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို ေခၚၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ရဲ႕အိပ္ယာဟာ တဒုန္းဒုန္းလႈပ္ေနျခင္း၊ ပစၥည္းေတြ အခန္းထဲမွာ လြင့္ပ်ံေနျခင္း၊ သူ႔ရဲ႕ အေရျပားေပၚမွာ အ႐ႈိးရာေတြ ထင္ေနျခင္း စတဲ့ ထူးျခားဆန္းၾကယ္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကို သရဲေတြ ဝင္ပူးေနေၾကာင္း သိရၿပီး သရဲႏွင္ခဲ့ရပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းအရာကို အေျခခံၿပီး ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး သရဲကားတစ္ကားျဖစ္တဲ့ The Exorcist ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ေပၚခဲ့တာပါ။

၂။ ေပ်ာက္ဆံုးေနသူကို ရွာေဖြေပးျခင္း
၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ Bologna တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡေတြက ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းကို အသံုးျပဳၿပီး ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား အယ္လ္ဒိုမို႐ို ဘယ္မွာရွိလဲလို႔ ေမးလိုက္တယ္။

အယ္လ္ဒိုမို႐ိုကို အၾကမ္းဖက္သမားေတြက ဖမ္းဆီးသြားတာပါ။ ဝိညာဥ္ေခၚသင္ပုန္းက Grodoli လို႔ စာလံုးေပါင္းျပတယ္။ အၾကမ္းဖက္သမားေတြက အယ္လ္ဒိုမို႐ိုကို သတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွ သူ႔ကို Via Grodoli ဆိုတဲ့ ေရာမက အိမ္တအိမ္မွာ

February 15, 2016

" အေမ့ေျမးေလး ေမ့လဲၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီအေခါင္းထမ္းလာတဲ့ လူ၂ေယာက္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိ ေပ်ာက္သြားတယ္တဲ့ "

အျဖစ္ပ်က္က ၆ ႏွစ္သမီး အရြယ္ေလာက္ က ျဖစ္ခဲ့တာ သူမ်ားေတြကေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ကိစၥေတြ သိပ္မမွတ္မိၾကဘူးတဲ့ ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ ေသခ်ာမသိပါဘူး ေမ့လုိ႔မရတာ ေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ေက်ာင္းပိတ္ ရက္ မွာေပါ့ မွတ္မွတ္ရရ ပဲ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာ မိုးလင္း အိပ္ရာႏုိးေတာ့ ေဘးမွာ အေမ မရွိေတာ့လုိ႔ အိမ္ေပၚကေနေအာက္ဆင္းပီး အေမ ဘယ္သြားလဲလုိ႔ လုိက္ေမးေတာ့ အေဒၚက အိမ္ ေရွ႕က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဧည့္သည္ေရာက္ေနလုိ႔ စကားေျပာေနတယ္ ဆိုတာနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္ပီး အိမ္ေရွ႕ကိုထြက္လာတယ္ ... အိမ္ နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္နဲ႔က ကားလမ္းပဲျခားပါတယ္ ကားလမ္းဆိုတာကလဲ လမ္းမၾကီးမဟုတ္ဘူး လမ္းသြယ္ေလး ဆိုေတာ့ လွမ္းျမင္ေနရတယ္ ဆိုင္ထဲမွာ အေမ့ကို ျမင္မလားရွာေတာ့ အန္တီၾကီး တေယာက္နဲ႔ စကားေျပာရင္း လက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနတာေတြ႕တယ္ အေမ ကလဲ ကိုယ့္ကိုလွမ္းၾကည့္ပီး လက္ယွက္ ေခၚတယ္ ...

ဒါနဲ႔ပဲ ကားလမ္းကူးဖို႔ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ... လမ္းေပၚမွာ ဦးေလးၾကီးႏွစ္ေယာက္ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ လမ္းေလ်ာက္လာတာကိုေတြ႕တယ္ တလမ္းလံုးလဲ အဲ့ဒီ ဦးေလး ႏွစ္ေယာက္က လြဲလုိ႔ရွင္းေနတယ္ ကားလဲမရွိ စက္ဘီးလဲမရွိ လူသြားလူလာလဲ မရွိ .... ဦးေလးၾကီး ႏွစ္ေယာက္က အေရွ႕နဲ႔ေနာက္ ၂ ေပ ေလာက္ အကြာမွာ လမ္းေလ်ာက္လာတယ္ ၿပီးေတာ့ တည့္တည့္ၾကီးေပ့ါေနာ္ တခုခု ကိုထမ္းလာတဲ့ပံုစံ ... ဒါနဲ႔ ဘာလဲေတာ့ေသခ်ာမၾကည့္ဘူး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထဲက အေမ လွမ္းေခၚတာပဲသိတယ္ ဦးေလး ၾကီး ႏွစ္ေယာက္ကလဲ ကိုယ့္ အေရွ႕နားကို ေရာက္ေနပီ ... ဒါနဲ႔ ကားလမ္းကို ျဖတ္ကူးလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမ က မလာ နဲ႔ မလာ နဲ႔ ဆိုပီး လက္ကာ ျပၿပီး လွမ္းေအာ္ေနရင္း ေျပးလာတာကိုေတြ႕တယ္ လမ္းေလ်ာက္ေနရင္း ဘယ္ညာျပန္ၾကည့္တယ္ ဘာမွလဲမရွိပါဘူး တလမ္းလံုးလဲရွင္းေနတာပဲဆိုၿပီး ထပ္လွမ္းတယ္ ... ဦးေလးၾကီး ႏွစ္ေယာက္ ၾကား ကေန ၀င္ပီး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေရွ႕လဲေရာက္ေရာ ဘာမွ ကိုမသိေတာဘူး ..... .... ဒါနဲ႔ အိပ္ယာ ႏိုးေတာ့ ကိုယ္ က သူမ်ား အိမ္ထဲေရာက္ေနတယ္ သူမ်ား အိမ္ ဆိုတာက လမ္းထဲက ေယာကီ အၿမဲ ၀တ္ ဘုရားတရားအရမ္းလုပ္တဲ့ အေဒၚၾကီး အိမ္ေပါ့ သူ႔အိမ္မွာဆို နတ္႐ုပ္ေတြ ဘုရား ပံုေတာ္ေတြ အၾကီးၾကီးေတြ ရွိတယ္ တအိမ္လံုးလဲ အဲ့ဒီ အ႐ုပ္ေတြၾကီးပဲ နတ္ ကေတာ္ လဲမဟုတ္ဘူး .... ထားပါေတာ့ ... အေနာက္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ အေမ က သမီးၿငိမ္ၿငိမ္ေနတဲ့ .. ဒါနဲ႔ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္ေပါ့ .. ေဘးနားက အန္တီးၾကီးက အေမ နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ စကားေျပာေနတဲ့အန္တီၾကီး တကိုယ္လံုး တုန္ေနၿပီးေတာ့ ေယာကီ ၀တ္ အေဒၚၾကီးေရွ႕မွာ ထုိင္ေနတယ္ ဒါနဲ႔ အေဒၚၾကီးက နင္ ဘာလိုခ်င္လုိ႔လဲ လုိ႔ေမးတယ္ အန္တီၾကီးက .. ငါ့ကို ေရတိုက္ပါတဲ့ .. ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ေရခြက္ၾကီးနဲ႔ ေရခပ္တုိက္ေတာ့ ငါးခြက္ လား ၆ ခြက္လားမသိဘူးေသာက္တယ္ ေရခြက္က ၾကီးတာမွ ေရခ်ိဳးတဲ့ ခြက္ေလာက္ကိုၾကီးတာ .. အမ်ားၾကီးေသာက္ေတာ့ လန္႔သြားတယ္ .. ေနာက္ထပ္ ဘာလုိေသးလဲ ၿပီးၿပီလား ၿပီးရင္ လဲ နင့္ ေနရာနင္ျပန္ေတာ့တဲ့ .. သူက မနက္ျဖန္ ညေန ၆ နာရီ ..
အေနာက္ဖက္က ကြင္းထဲမွာ ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ ထမင္းလာေကၽြးပါ လုိ႔ေျပာၿပီး ကိုယ့္ ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္တယ္ ၿပီးေတာ့ မဟုတ္ရင္ သူ႔စီထပ္လာဦးမယ္ဆိုၿပီး လက္ညိဳးထိုးၿပီး အန္တီၾကီးလဲ ဘုန္းကနဲ လဲက်သြားတယ္ .. ဘာလဲ ဟ ေပါ့ .. ငါနဲ႔လဲမသိပဲ ငါ့ကို ဘာေတြေျပာတာလဲေပါ့ ... ဲၿပီးေတာ့မွ ေယာကီ၀တ္ အေဒၚၾကီးက လာ သမီးဆိုၿပီး ေရခြက္ေလးထဲ အမĆႈန္႔ေလးေတြထည့္တိုက္တယ္ ဘာလဲေတာ့မသိဘူး .. ၿပီးေတာ့ လည္ပင္းမွာလဲ ဘာၾကိဳးဆိုလဲ မသိပါဘူး အဲ့ၾကိဳးခ်ီေပးၿပီး

February 1, 2016

" လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္က ဘီလူးသံုးႁမႊာပူး အေၾကာင္း "

 
လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္း
 ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ထဲက ေက်းရြာေလးတစ္ခုတြင္ မခင္ၾကည္ ဆုိသည့္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးေလသည္။ (အခုထိလည္း သက္ရွိထင္ရွား ရွိဆဲျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၎ေက်းရြာမွ ၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းခဲ့ေရႊ႕ သြားခဲ့သည္မွာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။) ထုိအမ်ိဳးသမီး၏ ေယာက်္ားျဖစ္သူမွာ ကိုေအာင္ေမာ္ ဟူ၍ ျဖစ္ေလသည္။

၎တို႕၏ အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၂ ႏွစ္အၾကာတြင္ ပထမဆံုး သား ရတနာ တစ္ဦးကို ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေနာက္ထပ္ ၃ ႏွစ္ခန္႕အၾကာ၊ ၎တုိ႕၏ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္ခန္႕ အၾကာတြင္မူ မခင္ၾကည္မွာ ထူးျခားသည့္ ကိုယ္ဝန္ကို စတင္ လြယ္ထားခဲ့ရသည္။ ထုိကိုယ္ဝန္ တျဖည္းျဖည္း ရင့္မွည့္လာသည္ႏွင့္အမွ် မခင္ၾကည္မွာ ထူးျခားသည့္ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားကို ေတာင့္တခဲ့ေလသည္။ ထုိခ်ဥ္ျခင္းမ်ားအား သူမ၏ ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုေအာင္ေမာ္ မွတစ္ပါး အျခားသူမ်ားအား မေျပာရဲခဲ့ေပ။


၎ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားမွာ အသားမ်ားကို အစိမ္းလိုက္ စားလုိျခင္း၊ ေသြးတုိ႕ကို ေသာက္လုိျခင္း စသည္တို႕ျဖစ္ၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ကိုေအာင္ေမာ္အား တရႈပ္ရႈပ္ နမ္းရင္း ကိုေအာင္ေမာ္အား ” ေအာင္ေမာ္ နင့္အသားေတြက ေမႊးေနတာပဲ။ ငါ စားခ်င္လိုက္တာဟာ ” ဟူ၍ ေျပာတတ္ေလသည္။ ထုိအခါမ်ိဳး၌ကား ကိုေအာင္ေမာ္မွာမူ မ်က္လံုးျပဴး ၊ မ်က္ဆံျပဴး ျဖစ္သြားကာ “ဟာ … နင္ကလည္း” ဟူ၍ ေျပာၿပီး မခင္ၾကည္၏ ေဘးမွ ကမန္းကတန္း ထြက္သြားရတတ္၏။

ထုိကဲ့သုိ႕ ထူးျခားေနေသာ မခင္ၾကည္၏ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားအား ကိုေအာင္ေမာ္မွာ ရြာထဲရွိ ေခါင္းသံုးလံုး ပညာရွိမ်ားထံသုိ႕ လည္းေကာင္း၊ လူႀကီးသူမမ်ား ထံသုိ႕လည္းေကာင္း သြားေရာက္ ေျပာျပရေလသည္။ မေျပာလို႕လည္း မျဖစ္။ ၎၏ အသားကိုပင္ စားခ်င္ေလာက္ေသာ ခ်ဥ္ျခင္းကို ကိုေအာင္ေမာ္တစ္ေယာက္ လန္႕ေနရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိခ်ဥ္ျခင္းအား ၾကားသိရခ်ိန္မွစ၍ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ မခင္ၾကည္ႏွင့္ မအိပ္ရဲေတာ့ေပ။

ေခါင္းသံုးလံုး ပညာရွိမ်ားႏွင့္ လူႀကီးသူမ မ်ားက ၎တို႕၏ အေတြ႕အႀကံဳ ႏွင့္ ဗဟုသုတ မ်ားအရ ထိုကဲ့သုိ႕ ထူးျခား ၾကမ္းၾကဳပ္ေသာ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားကို ေထာက္ဆ၍ မခင္ၾကည္မွာ စင္စစ္ ဘီလူးကဲ့သုိ႕ ရက္စက္၊ ၾကမ္းၾကဳပ္မည့္သူကို ကိုယ္ဝန္လြယ္ထားရသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳၾကေလသည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ မခင္ၾကည္၏ ကိုယ္ဝန္မွာ ရင့္မွည့္ရာမွ ေမြးဖြားခ်ိန္သို႕ ေရာက္ရွိ လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

+++++++++++++++++++++++++++++++

” အူဝဲ … အူဝဲ … အူဝဲ “

” ေအာင္မေလး ….. “

January 11, 2016

" ပရေလာက၏ သည္းထိတ္ရင္ဖို ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ား *ေလခၽြန္နတ္*

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕Member ၾကီးကို Ro Lex ေရးသားေပးပို႔ေသာဇာတ္လမ္းေလးပါ..။ (မပို႔တာၾကာျပီျဖစ္လို႔ ေမွ်ာ္ေနတာ အခုမွပဲေပၚလာတယ္ဗ်ာ)

အခန္းေလးက ဆယ္ေပပတ္ပတ္လည္ ေလာက္ရွိတယ္။ အခန္းထဲမွာ ခုံတစ္ခုံရွိတယ္။ ခုံေပၚမွာ ဘိုးမင္းေခါင္အရုပ္နဲ႔သူ႕ေရွ႕မွာ ကန္ေတာ႔ပြဲ သုံးပြဲ ထိုးထားတယ္။ အခန္းထဲမွာ မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုေလးေယာက္ရယ္ ဆရာဆိုတဲ႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္ပဲ ရွိတယ္။ တျခားဘာပစၥည္းမွ မရွိဘူး။ အခန္းက ျပတင္းေပါက္ေတြ ဖြင္႔ထားေပမယ္႔ ထူးထူးျခားျခားေမွာင္ေနတယ္။ လိုက္ကာစေတြေၾကာင္႔ေတာ႔ ဟုတ္ဟန္မတူဘူး။ အားလုံးဟာ တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ ထိုင္ေနၾကတယ္။ တစ္စုံတစ္ခုကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနသလိုမ်ဳိး။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘာစကား မွမေျပာၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ထဲမွာ အနည္းငယ္ ထိတ္လန္႕ လာတယ္။ ပထမဆုံးစကားစေျပာတာက ဆရာဆိုတဲ႔သူပဲ။ သူက အနည္းငယ္ ရုပ္ရည္သန္႕ျပန္႕ျပီး ဥပဓိရုပ္ေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ႔ တည္တည္ ျငိမ္ျငိမ္ရွိတယ္။ သူ႕ကိုယ္သူလည္း ယုံၾကည္မႈရွိပုံရတယ္။ သူစကား ေျပာတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရွ႕က မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ကိုပဲ။

“ညည္းေယာက်္ားနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ”
“ဦးတင္႔လြင္႔ပါ”

မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ထဲက အသက္အနည္းငယ္ပိုၾကီးပုံရတဲ႔ မိန္းမၾကီးက အိေျႏၵရရ ျပန္ေျဖတယ္။ ခပ္ငယ္ငယ္ မိန္းမၾကီးက ေခါင္းကိုေအာက္ငုံထားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူနားေထာင္ေနတဲ႔ ပုံပါပဲ။ ဆရာက မ်က္လုံးကိုမွိတ္ျပီး သူ႕အနားမွာ တစ္စုံတစ္ေယာက္ ရွိေနသလိုမ်ဳိး စကားေတြေျပာေနတယ္။ ျပီးေတာ႔ ေခါင္းညိတ္လိုက္ ေခါင္းခါ လိုက္လုပ္ေနျပန္တယ္။ လူခုႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတဲ႔ အခန္းထဲမွာ တျခားတစ္ေယာက္ရွိေနသလိုမ်ဳိး ဆရာကျပဳမႈေနတယ္။ အားလုံးက စိတ္၀င္ တစားနဲ႔ ေစာင္႔ၾကည္႕ေနၾကတယ္။ ျပတင္းေပါက္က လိုက္ကာစေတြ ေ၀႔သြားေအာင္ ေလက ေအးခနဲတိုက္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးေတြ ဖ်င္းဖ်င္းထသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ႔နားကို ပိုျပီးတိုးကပ္လိုက္မိတယ္။ အဲ႔ဒီအခ်ိန္ ဆရာက ေနာက္ဆုံးတစ္ ခ်က္ ေခါင္းညိတ္ျပီး မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ဘက္ကို လွည္႕လိုက္တယ္။

“ညည္းတို႕ ႏွစ္ေယာက္က တင္တင္ခိုင္ နဲ႔ သြယ္သြယ္စိုး လို႕ေျပာတယ္”

မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္လုံး အံ႕ၾသ၀မ္းသာသြားျပီး ဟုတ္ပါတယ္ လို႕ အလ်င္ အျမန္ေျဖၾကတယ္။ ဆရာက ဆက္ေျပာတယ္။

“ သူက အခ်ိန္သိပ္မရဘူးလို႕ေျပာတယ္။ သြားစရာရွိေသးတယ္လို႕ ေျပာတယ္ ”

“ ဆရာ..သူ ကၽြန္မတို႕ကို ဘာေျပာသြားေသးလဲ.ဆရာ”

ဒီတစ္ခါ၀င္ေမးတာက အသက္ငယ္ငယ္နဲ႔ သြယ္သြယ္စိုးဆိုတဲ႔ မိန္းမၾကီးပဲ။ သူ႕အသံေတြက ၀မ္းနည္းလြန္းလို႕

January 3, 2016

" အရုပ္မ သရဲနွင့္ တစ္ညတာ " အသက္ ၁၈ ႏွစ္အထက္သာ ဆိုၿပီး မထင္လိုက္ႏွင့္ေနာ္ ..ဟိဟိ..



တစ္ထပ္ခြဲပါတဲ့ ဆိုင္ခန္းရဲ ့အေပၚထပ္မွာ ကြ်န္မတို ့၃ေယာက္ ထမင္းသားေနၾကခ်ိန္က ည ၁၀နာရီဝန္းက်င္သာ ရိွဦးမွာပါ။
ဆိုင္ေရွ ့ဘက္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန အထုတ္ၾကီးၾကီးတစ္ထုတ္ 

ျပဳတ္က်သြားသလို အသံမ်ိဴးး ဗုန္းကနဲ အသံတစ္ခုၾကားရေတာ့ ဗီရိုထဲမွာ စကၠဴ ဗူးေတြနဲ ့ေထာင္ျပီးထည့္ထားတဲ့ 

ခ်ိတ္လံုခ်ည္ေတြ ျပဳတ္က်သြားတယ္ပဲ ထင္မိၾကတယ္။ အေျပးအလႊားေအာက္ကို ဆင္းေျပးၾကည့္ေတာ့ 

ဘာပစၥည္းမွ ေျခရာလက္ရာ ပ်က္မေန။ ေသခ်ာေအာင္တစ္ၾကိမ္ျပန္စစ္ျပီးမွ ေလွကားတက္လိုက္လ်င္

ေလွကားနွင့္တည့္တည့္ေနရာမွာ ရိွတဲ့ အေပၚထပ္အခန္းငယ္ထဲမွာ အိပ္ယာမဝင္ၾကခင္ ေသာ့ေတြ

တံခါးေတြေသခ်ာစစ္ရပါတယ္။ အားလံုးျပီးေတာ့မွ ေလွကားဘယ္ဘက္ျခမ္းေလးမွာ အခန္းငယ္ေလးလို ျဖစ္ေနတဲ့

ဧည့္ခန္းေပါက္စေလးထဲ သမီးေလးနဲ ့သူ ့သူငယ္ခ်င္းမေလး အိပ္ယာေလးခင္းေနၾကတာကို တခ်က္ၾကည့္ရင္း

စိတ္ပူတဲ့အေတြးတစ္ခုေပါက္လာတာနဲ ့သမီးေလးတို ့ဒီညေတာ့ေမေမနဲ ့လာအိပ္ၾကေတာ့လို

့ေခၚအိပ္လိုက္ပါတယ္။ ေအာက္ထပ္မွာ လူမရိွတာမို ့ အိပ္ခန္းရဲ ့ေျခရင္းမွန္တံခါးခ်ပ္ၾကီးကို ဟင္းလင္းဖြင့္ျပီး အိပ္ဖို

့ျပင္ၾကပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း မအိပ္ခင္ laptop ကိုသံုးရင္း တဝါးဝါးသမ္းေဝလာၾကတဲ့အခါ ေတာ္ျပီ

အားလံုးအိပ္ၾကေတာ့လို ့ေျပာရင္း တပါတည္းကိုယ္ပါ အိပ္ဖို ့ျပင္ပါတယ္။ ကေလး၂ေယာက္ေစာင္ကို

ေကြးေနေအာင္ ျခံဳလို ့အိပ္ၾကေတာ့မွ ကိုယ္လည္း ေပတေလာက page ေလးမွာ notifications ေတြ

တခ်က္စစ္ရင္း ကြန္ပ်ဴတာကို အာရံုစူးစိုက္မိခိုက္မွာ သစ္သားထုျပည့္ၾကီးေတြနဲ ့ေကာင္းစြာအလွဆင္ထားတဲ့

ေလွကားၾကီးေပၚ ေျပးတက္လာတဲ့ ေျခသံတဖတ္ဖတ္ေၾကာင့္ မီးေတြျပန္ကာဖြင့္ရင္း ထၾကည့္ရပါေတာ့တယ္။

ဘယ္သူမွရိွမေနပါ။ အျပင္မွာလည္း ဘာမွရိွမေနပါ။ထူးဆန္းသလိုလို ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေရးလက္စေပတ page

မွာလည္းဒါကို စာတိုေလး အေနနဲ ့ေရးျပီးတင္လိုက္ပါေသးတယ္။ မေၾကာက္တတ္တာေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္

စပ္စုစူးစမ္းတာက ပိုမ်ားတဲ့သူမို ့ အေျခအေနကို CCTV ကေနတခ်က္ၾကည့္ေနတံုး

ေျခရင္းဘက္ေလွကားအတက္က အလွခ်ထားတဲ့ ပန္းအိုးနံေဘးမွာ မိန္းမခပ္ရြယ္ရြယ္တစ္ေယာက္ ရပ္လို

့ေနတာကို ျဖတ္ကနဲ ျမင္လိုက္တဲ့ခနေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူးဟ ငါလည္းဒီေန ့ဘာျဖစ္ေနတယ္မသိဘူးလို

့တတြတ္တြတ္ျမည္တြန္ရင္း ကေလးေတြျမင္ရင္ လန္ ့ျပဳသြားမွာစိုးတာေၾကာင့္ အခန္းတံခါးမွန္ခ်ပ္ၾကီးကို

January 2, 2016

" ၀ိညာဥ္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္စကားေျပာသူ Ghost Whisperer ေဒၚေအးေအးျမင့္ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း "


 

“သုသာန္မွာ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ရိွပါတယ္။ ဒီစာရင္း အ၀င္ အထြက္က သိရသေလာက္ ေျပာရရင္ ဘာေတြ႕လဲဆိုေတာ့ လူေတြဟာ မေသခင္တလေလာက္အလိုမွာ ေသစာရင္းက သုသာန္မွာေရာက္ေနပါတယ္။ လူသားဘယ္ေလာက္ ေနေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဒီလူေသေတာ့ မယ္ဆို သုသာန္မွာ စာရင္းက တလၾကိဳျပီးေရာက္တဲ့ ထံုးစံရိွပါတယ္…”
------ ------ ------ ------ ------

''၀ိညာဥ္ေတြရဲ႕ ဘ၀က ေလ့လာမိသေလာက္ေျပာရရင္ အရမ္းဒုကၡေရာက္ေနၾကတာ မ်ားတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ၾကည့္ေတာ့လည္း ေသဆံုးသြားတဲ့ လူေတြ ၉၀ ရာခိုင္နႈန္းက မေကာင္းတဲ့ ဘံုဘ၀ကိုေရာက္ေနၾက တာေတြ႕ရတယ္''ဟု ဆိုသူသည္ အသက္ (၄၀) ေက်ာ္ခန္႔ရိွသည့္ သန္လ်င္ျမိဳ႕နယ္ေန ၀ိညာဥ္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းေပးသည့္ ေဒၚေအးေအးျမင့္ ျဖစ္သည္။

ေဒၚေအးေအးျမင့္သည္ လက္ရိွအခိ်န္၌ ၀ိညာဥ္အျမင္ေဟာျခင္းအား လုပ္ေဆာင္လ်က္ရိွျပီး ၀ိညာဥ္ေမးလို သူမ်ားဘက္မွ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ မ်ားစြာရိွသည္ကိုလည္း ရွင္းျပသည္။ 'ရာဇ၀တ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္တာရယ္၊ အေမြဆိုင္ျပႆနာရိွသူေတြအတြက္ ၀ိညာဥ္ေမး မေပးပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြဟာ အစဲြ အလမ္းဥပါဒါန္ေၾကာင့္ ဒီဘံုဘ၀ကိုေရာက္ေနတာ သူတို႔လည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လုပ္ေပးႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔လည္း ဘ၀တခုကို လြတ္လပ္စြာသြားေတာ့မယ့္ဟာကို ကြ်န္မတို႔က ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ သူတို႔ကို အသံုးခ် ျပီး ေမးလိုက္ရင္ သူတို႔က ဒါေတြကို ျပန္စဲြလမ္းျပီး ဒုကၡကို ထပ္ႏိႈးဆြသလို ျဖစ္ေနမယ္။ သူတို႔ေတြ ထပ္စိတ္ ဆင္းရဲမယ္။ ေလာဘ၊ ေဒါသေတြ ထပ္ျဖစ္လာရင္ အပါယ္ဘံုလို႔ေျပာတဲ့ တိရစၧာန္ကို ေရာက္သြားမွာစိုးလို႔ ေဟာမေပးတာ''ဟု ရွင္းျပသည္။

၀ိညာဥ္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရန္အတြက္ အဓိကက်သည့္အခ်က္မွာ ေသဆံုးသူ ေသစာရင္း သုသာန္မွ ယူေဆာင္လာရန္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ၀ိညာဥ္ေမးလိုသူက တိက်သည့္ အေထာက္အထားမျပဘဲ ေမးျမန္းမိ ပါက ေထာင္ေသာင္းႏွင့္ခီ်ေသာ ၀ိညာဥ္မ်ားထဲမွ ေရြးခ်ယ္ေခၚယူရန္ အခက္အခဲရိွေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ယင္းအခ်က္ကို အေသအခ်ာမသိေသာ ၀ိညာဥ္ေမးသူမ်ားက ေသဆံုးသူ၏ ေန႔ရက္၊ အမည္သာ ယူလာျခင္း၊ နာေရးမိတၱဴစာရြက္၊ နာေရးယပ္ေတာင္ စသည္တို႔အား ယူေဆာင္လာ၍ေမးျမန္းေလ့ရိွသည္ဟု ဆိုသည္။ ''နာေရးဖိတ္စာတို႔၊ ယပ္ေတာင္တို႔ဆိုတာ မရိွ၊ ရိွတဲ့ဟာကိုေတာင္းရတဲ့ သေဘာပါ။ ကြ်န္မတို႔က ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္စြမ္းအင္နဲ႔လုပ္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ သုသာန္မွာ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ရိွပါတယ္။ ဒီစာရင္း အ၀င္ အထြက္က သိရသေလာက္ ေျပာရရင္ ဘာေတြ႕လဲဆိုေတာ့ လူေတြဟာ မေသခင္တလေလာက္အလိုမွာ ေသစာရင္းက သုသာန္မွာေရာက္ေနပါတယ္။ လူသားဘယ္ေလာက္ ေနေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဒီလူေသေတာ့ မယ္ဆို သုသာန္မွာ စာရင္းက တလၾကိဳျပီးေရာက္တဲ့ ထံုးစံရိွပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ လူေတြလာေမးတဲ့ စာရင္းနဲ႔ တိုက္ျပီး ၀ိညာဥ္ကိုေခၚရပါတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ မတိက်ရင္ ေထာင္ေသာင္းခီ်တဲ့ ၀ိညာဥ္ေတြက ေရာက္လာ တတ္လို႔ပါ''ဟု ရွင္းျပသည္။

၀ိညာဥ္ေလာကတြင္လည္း ႀကီးနိုင္ငယ္ညွဥ္းရိွတတ္ျပီး အလွဴဒါနလိုခ်င္သည့္ ၀ိညာဥ္မွေခၚသူဘက္မွ မတိက် မႈကို အခြင့္ေကာင္းယူကာေခၚယူသည့္ ၀ိညာဥ္ပံုစံျဖင့္ လိမ္လည္မႈလည္းရိွသည္ဟု ဆိုသည္။ ''ကြ်န္မတို႔က တိတိက်က်မေခၚခဲ့ရင္ ေထာင္ေသာင္းခီ်တဲ့ ၀ိညာဥ္ေတြနဲ႔ ေရြးရခက္တယ္။ သူတို႔လိမ္တာလည္း ခံရတတ္ တယ္။ ကိုယ္ေခၚတဲ့ ၀ိညာဥ္အေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္လုပ္ခိုင္းတာရိွတယ္။ ကြ်န္မအတြက္ မနစ္နာ ေပမယ့္ ကာယကံရွင္အတြက္ နစ္နာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသစာရင္းယူခဲ့ရင္ သုသာန္ေစာင့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က တေယာက္ပဲလႊတ္ေပးတဲ့အတြက္ အဆင္ေျပတယ္ေလ၊ ၀ိညာဥ္မ်ား အမ်ားဆံုးေတာင္းဆိုေလ့ရိွသည့္အရာမွာ ေသာက္ေရႏွင့္ ဖိနပ္''ဟု ဆိုသည္။ ေသဆံုးခဲ့သူမွာ မေသခင္ ခံစားခဲ့ရသည့္ ေ၀ဒနာအား စဲြလမ္း၍ ရုပ္ခႏၶာရိွေန သည္ဟု အထင္ျဖင့္ ေတာင္းဆိုေလ့ရိွျခင္းျဖစ္သည္။ မေသခင္စဲြလမ္းခဲ့သည့္ ရုပ္ခႏၶာကိုယ္အား စဲြလမ္းျခင္းေၾကာင့္ ၀ိညာဥ္မ်ားသည္ ရွည္လ်ားသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားအား မမွတ္ႏိုင္ဘဲ မေသခင္မွ ရိွေနသည့္ ေ၀ဒနာေဇာအရ စဲြလမ္းသည့္အရာအား ေတာင္းဆိုသည္ဟု ဆိုသည္။
''တခါက ဂတ္စ္အိုးေပါက္လို႔ မိသားစုလိုက္ ေသသြားတဲ့သူေတြကို ေမးျမန္းျဖစ္ေတာ့ ကေလးေလး တေယာက္ ကို

December 21, 2015

" ေအာ္ …ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာညရယ္ …."

 
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာျပည္တြင္ အသုဘအိမ္ဆိုလွ်င္ လူေသၿပီး ရက္မလည္ မျခင္း ( ၇ )ရက္ မျပည့္မျခင္း ညတိုင္း ဖဲဝိုင္းရွိတတ္သည္ ။ အသုဘအိမ္တြင္ကစားေသာ ဖဲဝိုင္းကို ရဲမဖမ္းေခ် အိမ္ရွင္ကပင္ လိုလိုလားလားျဖင့္ပင္ ခြင့္ျပဳၿပီးသကာလ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ပင္ တည္ခင္းဧည့္ခံတတ္ေသးသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဖဲကစားတာ ဝါသနာပါသူတို႔က မိမိတို႔ေနထိုင္ရာ ရပ္ကြက္ (သို႕) ၿမဳိ႕တြင္း၌ အသုဘအိမ္ရွိမရွိကို လိုက္လံ နားစြန္႔ေနတတ္ၾကသည္ ။ အသုဘအိမ္ရွိပါက ( ၇ ) ရက္မျပည့္မျခင္း ညစဥ္သြား၍ ရိုက္ၾကသူမ်ားလည္းရွိ၏ ။ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အသုဘ အိမ္တြင္ ဘာေၾကာင့္ ဖဲဝိုင္းရွိသလဲ ဘယ္တုန္းက စေပၚခဲ့တဲ့ ဓေလ့လဲ ဟုေမးလာပါက တိတိပပ ေျဖနိုင္သူ အင္မတန္ နည္းေပလိမ့္မည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း တိတိပပ မေျဖနိုင္ပါ သို႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္အထင္အတိုင္း ခ်ေရးပါမည္ သေဘာမတူနိုင္လွ်င္လည္း ကိစၥမရွိပါ ။ မိသားစု တစ္စုတြင္ မိသားစုဝင္ တစ္ဦးဦး ေသခဲ့ပါက ထိုလူေသ အေလာင္းအား အနည္းဆံုးေတာ့ သံုးေလးရက္ ထားတတ္ၾကသည္ ။ ထိုအခါ မိမိတို႔ မည္မွ်ပင္ ခ်စ္ခင္အားကိုးေသာသူ
 ျဖစ္ေစအံုးေတာ့ ညအိပ္သည့္ အခါတြင္ အိမ္၌လူေသအေလာင္းေကာင္ႀကီးရွိေနေသာေၾကာင့္ ေၾကာက္စိတ္
ေတာ့ ျဖစ္ၾကေပမည္ ။ ( ေသၿပီးေသာလူေသသည္ ဖုတ္မေကာင္းဆိုးဝါးဝင္ပူးကာ ထ၍စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား ယူစားျခင္း လူတို႔အား ႏွိပ္စက္ျခင္း စေသာ ပံုျပင္မ်ားသည္ ယေန႔ေခတ္လူငယ္မ်ားထိတိုင္ပင္ ေျခာက္လွန္႔ေနဆဲ ျဖစ္သလို အကယ္၍ အာဠာဝက ၊ ပုဏၰက စေသာ အထက္လမ္း ေအာက္လမ္း ဆရာတို႔၏ အစီအရင္ျဖင့္ေလာကီေဆးမ်ား စုတ္ထိုးထားေသာ သူေသပါက ၄င္း အေလာင္းအား ေၾကာင္အနက္က ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့လွ်င္ ျပန္ထတတ္သည္ဟူေသာ့ အယူအဆေၾကာင့္ လူေသအား ေသၿပီဆိုတာ ေသခ်ာသည္ႏွင့္ မေကာင္းဆိုးဝါး ဝင္ပူး၍ ဒုကၡမေပးေစရန္ ေလာကီနည္း အစီအရင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း ပရိတ္ႀကိဳးျဖင့္လည္းေကာင္း ေျခမ ျခင္းပူးခ်ည္ထားေသာ အေလ့အထ သည္ယေန႔ထိတိုင္ ရွိေနတတ္ၾကသည္မွာ မျငင္းနိုင္ေခ် ။ ) ယေန႔လို သိပၸံပညာ တိုးတက္ေနေသာ ေခတ္တြင္ပင္ ၄င္း အယူအဆေလးေတြ မစြန္႔ပယ္နိုင္ၾကေသးလွ်င္ ေရွးကဆို ပိုမို၍ အယူသည္းေၾကာက္လန္႔ၾကမည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာမရွိေခ် ။ ထိုသို႔ေသာ အယူအဆမ်ားေၾကာင့္ အသုဘရွင္မ်ား ေၾကာက္လန္႔အားငယ္ျခင္း မျဖစ္ေစရန္ ရပ္ထဲ ရြာထဲမွ လူမ်ား ညဘက္တြင္ လာေရာက္ ေစာင့္ေပးၾကေပမည္ ။ ထိုအခါ လူတို႔ ညဘက္တြင္ အိပ္ငိုက္ျခင္း မျဖစ္ေစရန္ ေလာင္းကစားရာတြင္ ဝါသနာထံုေလ့ရွိၾကေသာ လူတို႔၏ အက်င့္အရ ဖဲ သို႔မဟုတ္ အျခားေသာ ေလာင္းကစားနည္းျဖင့္ ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာညကို ျဖတ္သန္းဖို႔ စိတ္ကူးရရွိခဲ့ျဖင္းျဖစ္ေပမည္ ။ ထိုမွတဆင့္ ယေန႔တိုင္ အစဥ္အလာ မပ်က္ အသုဘ အိမ္ဆိုလွ်င္ ဖဲ ဝိုင္းသည္ အလိုအေလ်ာက္ ေပၚေပါက္လာတတ္စၿမဲ ျဖစ္ေပမည္ ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕စြန္တစ္ေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း အသိုင္းအဝိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္း တစ္ေယာက္
Subscribe

လာလည္သူမ်ား

free counters